آموزش network – قسمت هفتم

سوئیچ

 

سوئیچ (switch) یکی از عناصر اصلی و مهم در شبکه های کامپیوتری است در این دستگاه علاوه بر دریافت  وارسال سیگنال کار های دیگری نیز انجام می شود در حقیقت حدود عملیاتی که در Switch انجام می شود لایه datalink می باشد در واقع switch در دو لایه پایینی osi کار می کند.

در یک شبکه که کامپیوتر‌ها توسط سوئیچ به هم متصل هستند چندین کاربر  میتوانند در یک لحظه  اطلاعات را از طریق شبکه ارسال نمایند. و در این حالت  سرعت ارسال اطلاعات هر یک از کاربران بر سرعت دستیابی سایر کاربران شبکه تاثیر نخواهد گذاشت  و برخوردی مابین بسته های اطلاعاتی صورت نمی گیرد و ارتباط کاملا دو طرفه می باشد  در واقع یکی از مزیت های موجود در سوئیچ ها این است که در هر لحظه یک سری ارتباطات دو طرفه مابین دو device موجود در شبکه ایجاد میکنند.همین امر باعث افزایش سرعت شبکه می شود.

سوئیچ در لایه دوم (Data Link Layer)مدل OSI انجام وظیفه می‌کند و بدین معناست که به صورت هوشمند مسیر اطلاعات را مشخص می‌کند به طور مثال اگر یک بسته اطلاعاتی‌ مقصدش کامپیوترشماره ۱ باشد سوئیچ آن بسته را فقط برای همان کامپیوتر ارسال می‌کند. سوئیچ در یک لیست آدرس پورت‌های خود و آدرس کامپیوتر‌های متصل به آن پورت‌ها را ذخیره کرده و با استفاده از آن میتواند مسیر اطلاعات را مشخص کند .

سوئیچ سیگنالها را دریافت کرده و پس از دریافت سیگنالها یک frame به صورت کامل  ابتدا اقدام به کنترل crc می نماید در صورتی که crc نشان دهنده سالم بودن frame باشد  در مرحله ی بعدی آدرس مبدا و مقصد mac address را کنترل می کند . با کنترل آدرس مبدا و شماره پورت و macaddress مربوط به کامپیوتر ارسال کننده در جدول filter/forward table  ثبت می گردد و سپس در صورتی که مقصد نیز در جدول مذکور شناخته شده بود  اطلاعات صرفا به همان پورتی که مقصد به آن متصل است ارسال می شود.

در صورت وجود نداشتن آدرس کامپیوتر مقصد در جدول مذکور با توجه به اینکه معلوم نیست مقصد بر روی کدام پورت است frame  دریافت شده توسط switch به تمام پورت ها ارسال شده یا اصطلاحا flood می شود. ضمنا در صورتی که یک frame از نوع broadcast  به switch برسد به تمام پورت ها flood می شود.

تعداد پورت های  switch در برخی مدل ها بیش از ۴۸ عدد می باشد و دارای کاربرد ها و مدل های بسیار متفاوتی می باشد. قابل ذکر است با توجه به کاربرد های متفاوت از سوئیچ های متفاوت با ابعاد و توانایی های گوناگون استفاده می شود.

سوئیچ هائی که برای هر یک از اتصالات موجود در یک شبکه داخلی استفاده می گردند ، سوئیچ های LAN نامیده می شوند

سوئیچ ها به منظور مسیر یابی موجود در شبکه از روش های مختلفی استفاده می کنند که به توضیح آن می پردازیم.

Packet-Switching

سوئیچ ها بر مبنای Packet-Switching کار می کنند و بین سگمنت هایی که از نظر بعد مکانی از هم به حد کافی دور می باشند ، ارتباط برقرار می سازد. بسته های اطلاعاتی وارده در buffer نگهداری می شوند. آدرس های MAC در قسمت هدر فریم نگهداری می شوند. آدرس های مذکور که در این قسمت قرار دارد ، خوانده می شوند و با جدول مک سوئیچ (MAC Table) مقایسه می گردند. همچنین فریم اترنت در یک شبکه LAN قسمتی به نام Payload دارد. که شامل MAC Address مبدا و مقصد می باشد. همانطور که قبلا گفته شد سوئیچ آدرس مک مبدا و مقصد را چک کرده و در صورتیکه آدرس مقصد را در جدول مک آدرس های خود داشت برای مقصد ارسال می کند.

منظور از حافظه بافر در رابطه با سوئیچ چیست؟

حافظه بافر یک ناحیه ذخیره سازی اختصاص داده شده، برای رسیدگی به داده های عبوری می باشد. بافرها معمولاً برای دریافت و ذخیره سازی اطلاعات پراکنده، که پشت سر هم توسط دستگاه های سریعتر، ارسال می شود را دریافت می کنند و تفاوت سرعت را جبران می نمایند. اطلاعات ورودی ذخیره می شوند تا هنگامی که تمام داده های گرفته شده قبلی فرستاده شوند. این حافظه در سوئیچ به اشتراک گذارده می شود.

سوئیچ های Packet-based برای تعیین مسیر ترافیک از یکی از سه روش زیر استفاده می کند

  • Cut-through
  • Store-and-forward
  • Fragment-free

         Cut-through

در این روش ، سوئیچ آدرس های MAC را به محض دریافت بسته می خواند و سپس ۶ بایت MAC اطلاعات مربوط به آدرس را ذخیره کرده و با وجود اینکه ما بقی بسته ها در حال رسیدن به سوئیچ می باشند ، اقدام به ارسال بسته مذکور به سمت نود مقصد می نماید.

        Store-and-forward

سوئیچی که از این روش استفاده می کند ، ابتدا تمام اطلاعات داخل بسته را دریافت و نگهداری می کند و قبل از ارسال بسته مورد نظر به دنبال خطای CRC و یا مشکلات دیگر می گردد. در صورتی که بسته دارای خطایی باشد آن بسته را کنار می گذارد. در غیر اینصورت سوئیچ آدرس کارت شبکه گیرنده را جستجو کرده و سپس آن را برای نود مقصد ارسال می دارد.

بیشتر سوئیچ ها همزمان از دو روش فوق استفاده می کنند مثلاً ابتدا از روش Cut-through استفاده کرده ولی به محض برخورد با یک خطا ، روش خود را تغییر می دهد و به شیوه Store-and-forward عمل می کند ، از آنجائیکه روش Cut-through قادر به اصلاح خطا نمی باشد در نتیجه سوئیچ های کمتری از این روش استفاده می کنند ولی از سرعت بالاتری برخوردار است.

مطلب پیشنهادی  برای شروع مجازی سازی چه چیزهایی را باید بدانید!

        Fragment-free

سوئیچ ها از این روش کمتر استفاده می کنند. این روش مانند روش اول می باشد با این تفاوت که در این شیوه ، سوئیچ قبل از ارسال بسته ، ۶۴ بایت اول آن را نگه می دارد این کار به خاطر آن است که بیشتر خطا و برخوردها در طول اولین ۶۴ بایت بسته اطلاعاتی اتفاق می افتد.

Switch Configurations

سوئیچ های LAN از نظر شکل فیزیکی با هم متفاوتند ، در حال حاضر ، سوئیچ ها دارای سه شکل عمده می باشند:

  •  Shared memory

این نوع از سوئیچ ها ، بسته رسیده را در یک حافظه مشترک یا بافر که این بافر در بین تمامی درگاه های سوئیچ تقسیم می شود نگهداری می کنند و سپس پکت را از طریق درگاه مناسب برای سمت نود مقصد ارسال می کنند.

  •  Matrix

این نوع سوئیچ ها دارای یک شبکه خطوط داخلی ( ماتریکس ) با پورت های ورودی و خروجی می باشند. زمانیکه وجود یک بسته اطلاعاتی در پورت ورودی تشخیص داده شود ، آدرس کارت شبکه ( MAC ) با جدول جستجوی موجود در سوئیچ (MAC Table) مقایسه می شود تا در نهایت بسته مذکور به پورت خروجی مورد نظر هدایت شود. بنابراین سوئیچ در حد فاصل بین این دو پورت یک خط ارتباطی ایجاد کرده و آن

دو پورت را به هم متصل می کند.

منظور از جدول آدرس های MAC درباره سوئیچ چیست؟

سوئیچ های لایه ۲، کارهای متفاوتی مانند یاد گرفتن آدرس MAC، فرستادن و فیلتر کردن تصمیمات و غیره را انجام می دهند. وقتی یک سوئیچ روشن می شود جدول آدرس های MAC آن خالی است. وقتی دستگاه فریم می فرستد و توسط واسط (Interface) دریافت می شود، سوئیچ آدرس مبدا را در جدول آدرس های MAC ذخیره می کند. بعد از این سوئیچ جدول آدرس های MAC را برای فرستادن و فیلتر کردن فریم های دریافتی استفاده می کند و سوئیچ مشخص می کند که فریم ها باید از پورت مشخص شده عبور کنند یا خیر. به همین دلیل جدول آدرس های MAC، جدول فیلتر MAC، یا فیلتر کننده نیز گفته می شود.

  •  Bus architecture

در این دسته از سوئیچ ها یک بافر برای هر یک از درگاه ها در نظر گرفته شده است. که گذرگاه اطلاعات را کنترل می کند.

Transparent Bridging

اکثر سوئیچ ها از سیستمی موسوم به transparent bridging  استفاده می کنند تا جداولی جهت جستجوی آدرس بسازند. سیستم مذکور یک تکنولوژی می باشد که امکان می دهد تا سوئیچ همه آنچه که در مورد موقعیت نودها در شبکه باید بداند را بدون دخالت مدیر شبکه ( network administrator ) می آموزند. این سیستم دارای پنج قسمت زیر می باشد :

  •   Learning
  •   Flooding
  •   Filtering
  •   Forwarding
  •   Aging

همانطور که در شکل  زیر مشاهده می کنید سوئیچ به شبکه اضافه شده است و سگمنت های مختلف به آن متصلند.

 

  •  Learning

کامپیوترa که در سگمنت a قرار دارد ، دیتایی برای کامپیوتر bواقع در سگمنت c ارسال می کند. پس سوئیچ اولین بسته اطلاعاتی را از روی نود a دریافت می کند. آدرس کارت شبکه یا MAC Address آن را می خواند و آن را در جدول مک خود به ثبت می رساند. از این پس سوئیچ به محض دریافت یک بسته اطلاعاتی که آدرس مقصد دستگاه ، نود a آدرس دهی شده باشد می تواند نود a را با توجه به آدرس موجود بیاید. به این عملیات Learning می گویند. یعنی به محض دیدن یک MAC Address جدید سوئیچ آن را یادداشت می کند و آن را یاد می گیرد.

  •  Flooding

با توجه به اینکه سوئیچ ، مک آدرس نود b را نمی شناسد ، بسته را به تمامی سگمنت ها به استثنای سگمنت a می فرستد. هرگاه سوئیچ برای یافتن یک نود مشخص بسته را به تمامی سگمنت ها بفرستد در اصطلاح به این عمل Flooding می گویند.

  •  Forwarding

نود b بسته را دریافت کرده و بسته ای را برای شناسایی به سمت نود a می فرستد. بسته ارسالی از سوی نود b به سوئیچ می رسد و سوئیچ نیز آدرس کارت شبکه نود b را به لیست MAC Table خود در سگمنت c اضافه می کند. از آنجائیکه سوئیچ ، آدرس نود a را از قبل می داند در نتیجه بسته را مستقیماً به نود a می فرستد. چون سگمنتی که نودA متعلق به آن است با سگمنتی که نود b به آن تعلق دارد با هم متفاوت می باشند. در نتیجه سوئیچ می باید این دو سگمنت را به هم مربوط سازد و سپس اقدام به ارسال بسته نماید که به این عمل Forwarding می گویند.

بسته دیگری از سوی نود a به سمت نود b ارسال می گردد، بسته ابتدا به سوئیچ می رسد، سوئیچ نیز آدرس نود b را می داند و بسته را مستقیماً به نود b می فرستد.

منظور از جدول آدرس های MAC درباره سوئیچ چیست؟

سوئیچ های لایه ۲، کارهای متفاوتی مانند یاد گرفتن آدرس MAC، فرستادن و فیلتر کردن تصمیمات و غیره را انجام می دهند. وقتی یک سوئیچ روشن می شود جدول آدرس های MAC آن خالی است. وقتی دستگاه فریم می فرستد و توسط واسط (Interface) دریافت می شود، سوئیچ آدرس مبدا را در جدول آدرس های MAC ذخیره می کند. بعد از این سوئیچ جدول آدرس های MAC را برای فرستادن و فیلتر کردن فریم های دریافتی استفاده می کند و سوئیچ مشخص می کند که فریم ها باید از پورت مشخص شده عبور کنند یا خیر. به همین دلیل جدول آدرس های MAC، جدول فیلتر MAC، یا فیلتر کننده نیز گفته می شود.

  • Filtering
مطلب پیشنهادی  شبکه هاي محلي LAN - قسمت سوم

نود c اطلاعاتی را برای نود a می فرستد. آدرس نود c به سوئیچ نیز از طریق HUB ، ارسال می شود و سوئیچ آدرس نود c را نیز به لیست آدرس های خود در سگمنت a اضافه می کند. پیش از این ، سوئیچ آدرس مربوط به نود a را می دانست و مشخص می سازد که این نودها ( a و c ) هر دو در یک سگمنت مشابه قرار دارند ، پس برای ارسال اطلاعات از نود c به نودa دیگر نیازی نیست تا سوئیچ سگمنت a را با سگمنت دیگری مرتبط سازد. بنابراین سوئیچ در حین انتقال اطلاعات بین نودهای درون یک سگمنت عکس العملی از خود نشان نمی دهد که به این عمل Filtering می گویند.

مراحل Learning و Flooding ادامه می یابد تا اینکه سوئیچ مک آدرس تمامی نودها را به لیست خود اضافه کند. بیشتر سوئیچ ها برای نگهداری لیست آدرس ها از حافظه زیادی برخورد دارند. اما برای استفاده بهتر از این حافظه سوئیچ آدرس های قدیمی را از جدول پاک می کند و برای جلوگیری از اتلاف وقت در آدرس های قدیمی به دنبال آدرسی نمی گردد. برای انجام این کار از تکنیکی موسوم به aging بهره می گیرد. اساساً وقتی اطلاعات یک نود وارد جدول سوئیچ می شود یک Timestamp در مقابل آن اطلاعات نوشته می شود و با دریافت هر بسته اطلاعاتی دیگر ، آن بر چسب زمان (Timestamp) به روز می شود.

سوئیچ دارای قابلیتی است که پس از مدتی در صورت عدم فعالیت نود ، اطلاعات مربوط به آن را پاک می کند. این قابلیت باعث میشود تا فضای قابل توجهی از حافظه برای اطلاعات و پکت های دیگر اختصاص داده شود. در نمونه ای که ملاحظه کردید، دو نود ( a و c ) یک سگمنت را بین خود تقسیم می کنند حال آنکه سوئیچ برای هر یک از نودهای b و d یک سگمنت مستقل میسازد. در یک شبکه ایده آل  LAN-Switched هر یک از نودها دارای یک سگمنت جداگانه می باشد که خصیصه مذکور ، احتمال برخورد بین بسته های اطلاعاتی و همچنین نیاز به فیلترینگ را حذف می کند.

Spanning Trees

برای جلوگیری از وقوع طوفان هایی موسوم به Broadcast Storms و همچنین جوانب ناخواسته دیگری که در اثر اتصال حلقه ای سوئیچ ها بوجود می ایند، شرکت Digital Equipment Corporation پروتکلی با نام Spanning-tree Protocol یا STP ساخته است که موسسه IEEE نیز آن پروتکل را با استاندارد ۸۰۲٫id معرفی کرده است.

طوفان داده پراکنی (Broadcast Storm) چیست ؟

عموماً این حالت بیانگر تولید ترافیک بسیار زیاد، توسط دستگاه هایی است که به طور عادی ترافیک دارند. اگر این دستگاه ها به تولید بیشتر و بیشتر ترافیک ادامه دهند، بازده شبکه بسیار کاهش می یابد.

اساساً پروتکل مذکور از یک الگوریتم موسوم به (STA( Spanning- tree Algorithm استفاده می کند. الگوریتم مذکور قادر است تا در بین چندین مسیر منتهی به نود مورد نظر ، بهترین راه را تشخیص داده و مسیر های دیگر که ایجاد حلقه می کند را مسدود می سازد.

منظور از کنترل جریان (Flow Control) در سوئیچ چیست؟

این عبارت در ارتباطات سریال استفاده می شود و منظور متوقف کردن فرستنده از فرستادن اطلاعات است, تا وقتی که گیرنده آن را بتواند بپذیرد ؛ که هم به شکل سخت افزاری و هم نرم افزاری است. گیرنده ها عموماً میزان بافر ثابتی دارند وهمان لحظه که اطلاعات دریافت می شوند، می نویسند و وقتی مقدار داده های بافر به حد نهایی می رسد، گیرنده یک سیگنال به فرستنده جهت متوقف کردن ارسال می فرستد.

روتر

روتر یا (router) به معنای مسیر یاب می باشد در واقع  روتر ها تجهیزات فیزیکی هستند که چندین شبکه بی سیم یا کابلی را به یکدیگر متصل می کنند. می توان روتر را به عنوان یک گذرگاه  در لایه سه OSI  در نظر گرفت.

 

وظیفه ی روتر

وظیفه ی  روتر (router)  این است که  از بین مسیر های گوناگون بهترین مسیر را برای رسیدن بسته های اطلاعاتی (packet) به مقصد مشخص می کند.

انواع روتر ها

روتر ها را می توان به دو گروه نرم افزار ی و سخت افزاری تقسیم کرد.

۱-روتر های سخت افزاری

روتر های سخت افزاری دستگاه هایی هستند که همانند یک کامپیوتر بوده و کار routing را انجام می دهند  و سیستم عامل مخصوص خود را دارد روترهای سخت افزاری دارای سخت افزار لازم و از قبل تعبیه شده ای می باشند که به آنان امکان اتصال به یک لینک خاص WAN از نوع Frame Relay ، ISDN و یا ATM  را می دهد.همانطور که گفته شد یک روتر سخت افزرای  همانند یک کامپیوتر بوده وداری اجزایی مثل ,cpu ,ram,slot …و محل هایی را برای اضافه کردن کارت های جانبی می باش.روتر های سخت افزاری نسبت به روتر های نرم افزاری دارای سرعت بالاتری می باشند.

۲-روتر های نرم افزاری

وظیفه ی روتر های نرم افزاری نیز هماند روتر های سخت افزاری می باشد ولی امکانات آن از روتر های سخت افزاری کمتر است در روتر های نرم افزاری  سیستم عامل را با توجه به امکاناتی که دارد می توان  طوری  تنظیم کرد  که کار یک روتر را انجام دهد . یک روتر نرم افزاری دارای تعدادی کارت شبکه است که هر یک از آنان به یک شبکه LAN متصل شده و سایر اتصالات به شبکه هایWAN از طریق روترهای سخت افزاری ، انجام خواهد شد.

مطلب پیشنهادی  نیم نگاهی به سرور HP DL380 GEN9

هاب

یک وسیله سخت افزاری برای اتصال دو یا چند ایستگاه کاری(کامپیوتر)  در شبکه هاى کامپیوترى (HUB)  هاب می باشد که  در لایه ی اول OSI که همان  physical layer  است کار می کند و ارزانترین روش اتصال دو و یا چندین کامپیوتر به یکدیگر است.

 

عملکرد هاب (hub)

باید به این نکته توجه داشت که هاب در یک  ارتباط یک طرفه کار می کند در واقع half duplex می باشد در واقع زمانی که send  داریم receive نداریم به این منظور که اطلاعات یا می توانند send شونذ و یا اینکه receive شوند. و مشکل دیگری که در هاب وجود دارد تقسیم کردن پهنای باند می باشد  برای مثال اگر یک اب با ۲۰ پورت در اختیار داشته باشیم و یک خط اینترنت با سرعت ۲۰ kbps  هم باشد به هر کدام از کامپیوتر ها سرعت ۱kbps می رسد.

با توجه به ساختار داخلی که در hub قرار دارد متوجه می شویم که  یک backbone  در آن وجود دارد و تمام این پورت ها به اینbackbone متصل شده اند. یا به عبارت دیگر زمانی که  می خواهیم  یک pc را به hub متصل کنیم در واقع به صورت توپولوژی busعمل می کند.پس با توجه به این ساختار اگر جایی از مدار داخلی موجود در hub قطع شود کل پورت های hub قطع می شود.

با توجه به این ساختار اگر یک pc در  حین فرستادن اطلاعات بر روی backbone  باشد باید بقیه ی  pc  ها منتظر بمانند تا اینکه pcکه مشغول فرستادن اطلاعات خود می باشد کارش تمام شود تا بتوانند بقیه ی pc ها به کار خود ادامه دهند. شبکه های star که ازhub  استفاده می کنند در اصطلاح به انها star bus گفته می شود. زیرا ساختار داخلی hub مانند bus می باشد.

arbitration در داخل شبکه ی star  زمانی که از hub استفاده می شود   csma/cd می باشد  که مخففCarrier Sense Multiple Access / Collision Detection است.

Arbitration چیست؟ 

به قوانینی که داخل هر توپولوژی اجرا می شود تا  (تصادف , تصادم) collision رخ ندهد arbitration گفته می شود.این collision باعث می شود که اطلاعات از بین برود. وقتی که این اطلاعات از بین رفت برای اینکه این اطلاعات را بسازیم  و برای طرف مقابل بفرستیم باید یک پروسه ای را طی کنیم و این روند با عث کاهش performance می شود چون به جای اینکه ما یک بار کاری را انجام دهیم باید ۱۰-۱۵ بار آن کار را انجام دهیم. تا بتوانیم packet را به طرف مقابل بفرستیم.به دلیل مشکلاتی که  hub   داشتند خیلی زود منسوخ شدند زیرا با گسترش شبکه collision domain ها نیز افزایش پیدا می کردند.

لایه های tcp-ip

یک پروتکل پشته ای ، شامل مجموعه ای از پروتکل ها است که با یکدیگر فعالیت نموده تا امکان انجام یک عملیات خاص را برای سخت افزار و یا نرم افزار فراهم نمایند. پروتکل TCP/IP نمونه ای از پروتکل های پشته ای است برقراری ارتباط از طریق پروتکل های متعددی که در چهارلایه مجزا سازماندهی شده اند ، میسر می گردد. TCP/IP ، پروتکلی استاندارد برای ارتباط کامپیوترهای موجود در یک شبکه مبتنی بر ویندوز ۲۰۰۰ است. از پروتکل فوق، بمنظور ارتباط در شبکه های بزرگ استفاده می گردد.

هر یک از  پروتکل های وابسته به  پشته TCP/IP ، با توجه به  وظیفه ی خود ، در یکی ازاین  لایه ها قرار می گیرند.

لایه چهارم  application 

بالاترین لایه در پشته TCP/IP است . و لایه فوق متناظر با لایه های Session,Presentation وApplication در مدل OSI است. تمامی برنامه و ابزارهای کاربردی در این لایه ،  با استفاده از لایه فوق،  قادر به دستتیابی به شبکه خواهند بود. پروتکل های موجود در این لایه بمنظور فرمت دهی و مبادله اطلاعات کاربران استفاده می گردند  HTTP , FTP,pop3,smtp  و … نمونه ای از پروتکل ها ی موجود در این لایه  می باشند .

لایه ی سوم transport

این لایه متناظر با لایه Transport در مدل OSI است. این لایه  قابلیت ایجاد نظم و ترتیب ارتباط بین کامپیوترها و ارسال داده به لایه application    و internet لایه های بالایی و پایینی خود را دارد. این لایه دارای دو پروتکل اساسی است که نحوه توزیع داده را کنترل می نمایند که همان پروتکل های tcp (امن) و udp  (نا امن) می باشد.در سرویس امنی که در این لایه ارائه می شود مکانیزمی وجود دارد که فرستنده از رسیدن یا نرسیدن بسته به مقصد مطلع می شود ولی  در ارتباطات ناامن به این صورت نمی باشد .

لایه ی دوم اینترنت (internet)

این لایه متناظر با لایه Network در مدل OSI است مسئول آدرس دهی ،بسته بندی، و روتینگ داده ها می باشد .که شامل ۴ پروتکل اساسی می باشد.

  • پروتکل( IP (Internet protocol این پروتکل برای اینکه بسته های اطلاعاتی به مقصد برسند باید آنها را آدرس دهی کنند.پس آدرس دهی بسته های اطلاعاتی بر عهده ی این پروتکل می باشد.
  • پروتکل (ARP (Address  Resolution Protocol  این پروتکل مسئول مشخص نمودن آدرس Media Access Control (MAC) آداپتور شبکه بر روی کامپیوتر مقصد است.
  • پروتکل( ICMP   (Internet Control Message Protocol این پروتکل مسئول ارائه توابع عیب یابی و گزارش خطاء در صورت عدم توزیع صحیح اطلاعات است .
  • پروتکل( IGMP  (Internet Group Managemant Protocol این پروتکل مسئول مدیریت Multicasting   در TCP/IP  را برعهده دارد.

لایه ی اول network interface  

این لایه معادل با لایه های فیزیکی وپیوند داده از مدل OSI می باشد. مسئول ارسال و دریافت داده بر روی رسانه شبکه (مثلا کابل یا امواج رادیویی) میباشد.

پروتکل های Ethernet و (ATM)Asynchronous Transfer Mode ، نمونه هائی از پروتکل های موجود در این لایه می باشند

این لایه درگیر با مسائل فزیکی , کارت شبکه و راه اندازهای لازم برای نصب کارت شبکه می باشد .که دارای یک آدرس ۱۲ رقمی است به نام  مک (MAC) آدرس.

منبع : scipost.ir