مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

Sector، به طور اختصاصی سایز هر یک از تقسیمات موجود در هارد دیسک، فلاپی دیسک، درایو های نوری، فلش درایو ها و … می باشد. در تصویر پایین به راحتی مفهوم سکتور را میتوانید درک کنید.  میدهند. معمولا به Sector ها Disk Sector هم می گویند و همچنین Block نیز گفته میشود، که کمتر رایج است. اغلب به گروهی از سکتور ها Block می گویند.

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

مفهومی از Sector (سکتور) یا Disk Sector

منظور از اندازه Secror  (سکتور) یا Disk Sector

هر سکتور یک فضای فیزیکی را در هارددیسک ها به خودشان اختصاص می دهند که معمولا از ۳ بخش تشکیل می شوند: sector header، (ابتدای سکتور)، (error-correcting code ،(ECC (کد تصحیح خطا)، و ناحیه ای که در واقع اطلاعات ما در آن ذخیره می شود. به طور معمول یک سکتور از هارد دیسک و یا فلش درایو ها می توانند ۵۱۲ بایت از اطلاعات را در خود نگه دارند. این استاندارد، در سال ۱۹۵۶ پایه گذاری شد. در سال ۱۹۷۰، با به میان آمدن دستگاه های ذخیره سازی بزرگتر سکتور هایی با سایز ۱۰۲۴ بایت و ۲۰۴۸ بایت نیز معرفی شدند. به طور معمول یک سکتور از درایو نوری می تواند ۲۰۴۸ بایت دیتا را در خود ذخیره کند.

در سال ۲۰۰۷ کارخانه های سازنده دستگاه های ذخیره سازی از Advanced Format hard drives، (تکنولوژی پیشرفته فرمت کردن هارد درایو ها)، استفاده کردند که می توانست با فرمت شدن هارد درایو اندازه هر سکتور را تا ۴۰۹۶ بایت افزایش دهد، که این مزیت باعث می شد تا در امر error-correcting (تصیح خطا ها)، کمک شایانی کند. این استاندارد از سال ۲۰۱۱ تاکنون مورد استفاده قرار می گیرد و در دستگاه های مدرن ذخیره سازی بسیار کاربرد دارد. پس تا اینجا فهمیدیم که مجموعه ای از سایز های سکتور ها می توانند نشانگر ظرفیت هارد درایو ما باشند. مثلا ما فلش مموری داریم که ظرفیتش ۲ گیگابایت است و اندازه هر سکتورش ۲۰۴۸ بایت است. حال اگر ۲ گیگابایت را بر ۲۰۴۸ بایت تقسیم کنیم تعداد سکتور های این فلش مموری بدست می آید که برابر با ۹۷۶۵۶۲ عدد سکتور می باشد.

مطلب پیشنهادی  تفاوت های هارددیسک های سری Desktop با سری Enterprise

Disk Sectors و Allocation Unit Size :

زمانی که شما هارد دیسک خود را فرمت می کنید، حالا چه با ابزار های پیش فرض ویندوز، یا سایر اپلیکیشن ها می توانید Allocation Unit Size، یا AUS، دلخواه خود را انتخاب کنید. AUS اساسا به فایل سیستم می گویند که کوچکترین واحد ذخیره سازی اطلاعات خود را چه سایزی در نظر بگیرد. برای مثال: در سیستم عامل ویندوز شما می توانید هارد درایو خود را با سایز های ۵۱۲، ۱۰۲۴، ۲۰۴۸، ۴۰۹۶ و یا ۸۱۹۲ بایتی فرمت کند. حتی می توان با ۱۶، ۳۲ و ۶۴ بایت نیز هارد درایو را فرمت کرد.

فرض کنید فایلی به حجم یک مگابایت (۱۰۰۰۰۰۰ بایت)، دارید. شما می توانید این فایل را در فلاپی دیسکی با اندازه سکتور ۵۱۲ بایت، ذخیره کنید و یا در هارد درایوی با اندازه سکتور ۴۰۹۶ بایت می توانید ذخیره کنید. در حقیقت مهم نیست که اندازه سکتور دستگاه ذخیره سازی تان در چه اندازه است، بلکه مهم این است که ظرفیت کل دستگاه ذخیره سازی تان چقدر است.
تنها تفاوت بین دستگاه های ذخیره سازی که سایز سکتور آنها ۵۱۲ بایت و یا ۴۰۹۶ بایت و … است، این است که در مثال، ما فایلی به حجم ۱ مگابایت باید در سرتاسر یک هارد درایو با سایز سکتور ۴۰۹۶ بایت ذخیره شود و در طرف مقابل اگر همان فایل را در هارد درایوی با سایز سکتور ۵۱۲ بایت ذخیره کنیم، طبیعی است تعداد سکتور هایی که برای ذخیره سازی فایل ۱ مگابایتی ما در دستگاه ذخیره سازی با سایز سکتور ۴۰۹۶ بایت استفاده می شود از تعداد سکتور هایی که فایل یک مگابایتی ما در دستگاه ذخیره سازی با سایز سکتور ۵۱۲ بایت استفاده می شود کمتر خواهد بود.

مطلب پیشنهادی  مشکل همگام سازی زمان OS و BIOS

در این مثال اگر فایل یک مگابایتی ما ویرایش شود و تبدیل به فایلی به حجم ۵ مگابایت شود (یعنی ۴ مگابایت افزایش حجم داشته باشیم)، در این حین اگر این فایل را در دستگاهی با allocation unit size ای با ظرفیت ۵۱۲ بایت ذخیره کنیم، تکه ۴ مگابایتی از فایل در سکتور های مختلفی در سرتاسر هارد درایو ما ذخیره میشود.

Fragment

Fragment

احتمالا ما فایل هایی را قبل از انجام تغییرات بر روی فایل ۱ مگابایتی مان در دستگاه ذخیره سازی خود ذخیره نموده ایم، حال گروهی از سکتور ها که در قسمتی از دستگاه ذخیره سازی ما برای آن فایل یک مگابایتی، که به فایل ۵ مگابایتی تبدیلش کردیم و گروهی از سکتور ها که برای افزایش حجم فایل مان(۴ مگابایت افزایش حجم اخیر)، از لحاظ موقعیت قرارگیری در دستگاه ذخیره سازی ما از هم فاصله دارند که این می تواند موجب Fragment (تکه تکه)، شدن سکتور های فایل مان شوند.

اگر به این نکته دقت کنید در می یابید که اگر ما اندازه سکتور ها یا allocation unit size، حافظه ذخیره سازی مان را بزرگتر انتخاب کنیم (مثلا ۴۰۹۶ بایت)، کمتر دچار Fragment شدن داده ها می شویم و این مزیت می تواند در سرعت عملکرد کامپیوتر یا سرور و دسترسی سریعش به بلاک های حافظه کمک کند. ناگفته نماند که در فایل ها و داده های عظیم قطعا Fragment شدن وجود خواهد داشت.

سکتور ها در محلی نزدیک به مرکز دیسک ها قرار می گیرند که تراکم کمتری نسبت به سایر موقعیت فیزیکی دیسک ها دارد. از این رو به این موقعیت های فیزیکی هارد درایو ها در اصطلاح zone bit recording می گویند. zone bit recording هارد درایو ها به بخش های مختلفی به نام zone(ناحیه)، تقسیم می کند. که هر zone گروهی از سکتورها را شامل می شود. نتیجه این می شود که بخش های بیرونی از هارد دیسک می تواند شامل تعداد بیشتری سکتور باشد و از این رو سریعتر می توان به zone های نزدیک به مرکز هارد دیسک ها دسترسی یافت. ابزار های Defragmention، با حرکت دادن سکتور ها به بخش بیرونی هارد دیسک موجب دسترسی سریعتر به داده ها گردد.

مطلب پیشنهادی  معرفی سخت افزارهای سرور قسمت چهارم - تکنولوژی های حافظه

منبع:Itpro.ir