تمامی مباحث مربوط به نرم افزار

آموزش راه اندازی FreeNAS

آیا شما نیز یک کامپیوتر قدیمی دارید که در کنج انبار قرار گرفته است. با استفاده از سیستم عامل رایگان و متن باز Free NAS می توانید کامپیوتر قدیمی خود را به سیستم ذخیره سازی شبکه (NAS) تبدیل کنید. از یک دستگاه NAS می توانید به عنوان یک بک آپ سرور، فایل سرورو کلاینت BitTorrent استفاده کنید. Free NAS روی پردازنده های ۳۲ بیتی و هم ۶۴ بیتی قابل اجراست ، البته پردازنده های ۶۴ بیتی بهتر است. داکیومنت رسمی FreeNAS اعلام می کند که حداقل به ۸ گیگ رم  برای کارایی بهتر نیاز است. اگر رم کمتری دارید بهتر است از فایل سیستم NFS به جای آن استفاده کنید.

در این صورت نیز به حداقل ۲ گیگ رم نیاز است. FreeNAS وقتی بر روی درایوهای USB یا فلش مموری نصب و به کامپیوتر وصل شود کارایی بهتری خواهد داشت. در این صورت FreeNAS از طریق مدیای خارجی (فلش مموری) اجرا شده و دیسک فیزیکی (هارد) کامپیوتر را صرفآ برای ذخیره سازی رها می کند. FreeNAS را از اینجا می توانید دانلود کنید. آن را روی سی دی رایت کرده و درون سیستم قرار دهید. ضمناً در این لینک فایل ایمیج (USB image) وجود دارد که می توانید از آن نیز استفاده کنید.

نصب FreeNAS

FreeNAS installer را روی کامپیوتر بوت کنید و ویزارد را ادامه دهید. اگر قصد دارید FreeNAS را روی  فلش نصب کنید، فلش را از طریق پورت USB به دستگاه وصل کنید. Install/Upgrade را انتخاب کرده و سپس درایوی را که می خواهید FreeNAS را روی آن نصب کنید انتخاب کنید. هر USB متصل به سیستم در لیست ظاهر خواهد شد.

.

installer فایل های سیستم عامل FreeNAS را روی درایوی که انتخاب  قرار خواهد داد. روند نصب در اینجا خاتمه می یابد. سی دی یا فلش را از کامپیوتر خارج کرده و آن را ریست کنید.

.

پیکر بندی FreeNAS

بعد از ریست شدن کامپیوتر، صفحه کنسولی را مشاهده خواهید کرد. می توانید تنظیماتی را از اینجا انجام دهید اما لزومی به این کار نیست. URL یی را در انتهای صفحه مشاهده می کنید که اگر آن را در مرورگر کامپیوتر دیگر وارد کنید به رابط گرافیکی FreeNAS  دسترسی پیدا خواهید کرد.

.

FreeNAS فوراً از شما می خواهد که رمز عبور Root را به آن بدهید. از آن برای استفاده از رابط گرافیکی تحت وب استفاده خواهید کرد. رابط گرافیکی که مشاهده می کنید مشابه با یک NAS واقعی است.

.

.

تنظیمات اولیه NAS

قصد داریم Storage یی را برای اولین بار پیکربندی کنید. روی آیکون Storage در toolbar کلیک کنید. از  ZFS Volume Manager برای ایجاد یک پارتیشن ZFS یا UFS Volume Manager برای ایجاد یک پارتیشن UFS استفاد کنید. (به خاطر داشته باشید که حداقل ۸ گیگ رم برای ZFS یا ۲ گیگ رم برای UFS نیاز دارید.)

.

در قسمت Sharing می توانید Storage جدید را ایجاد و آن را از کل شبکه در دسترس قرار دهید. سیستم عامل های مختلف از پروتکل های مختلف پشتیبانی می کنند. بنابراین FreeNAS به شما این امکان را می دهد تا به اشتراک گذاری (Sharing) را برای Windows (CIFS), Unix/Linux (NFS), Apple (AFP) بتوانید تنظیم کنید.

از هر پروتکلی که استفاده می کنید، فولدر به اشتراک گذاشته شده (shared folder) شما در دسترس خواهد بود. برای مثال اگر CIFS share ایجاد کرده باشید آن را در قسمت Network در Windows Explorer یا File Explorerمشاهده خواهید کرد که به صورت اتوماتیک ایجاد شده است.

.

7

سایر امکانات

FreeNAS مجموعه ای از امکانات است و صحبت در مورد همه آنها  در این مجال نمی گنجد ولی می توانید از ابزارهایی که در آن قرار داده شده است مجوزهای (permission) مختلفی برای دسترسی به فولدرها اعمال کنید. می توانید تنظیمات FTP، Rsync، SSH یا dynamic DNS را نیز انجام دهید. در صفحه مربوط به plugin ها بسته های (package) مختلفی وجود دارد و می توانید Transmission BitTorrent client  یا Plex Media Server را از همین قسمت نصب کنید که باعث می شود کامپیوتر قدیمی شما به BitTorrent downloader و network media serverنیز تبدیل شود.

.

.

.

منبع: technet24.ir

راهنمای آماده سازی سرورهای HP مدلهای DL380 G5,G6,G7,G8,G9 برای نصب ویندوز و نرم افزارهای همکاران سیستم

در این مستند مراحل آماده سازی سرورهای HP برای نصب ویندوز و نرم افزار راهکاران در قالب یک راهنمای نصب آمده است و انجام مراحل اشاره شده در این راهنما باعث افزایش عملکرد سرور در اجرای نرم افزار خواهد شد.

مرحله اول: انجام تنظیمات مربوط به BIOS سرور  (در سرورهای HP به آن RSBU) گفته می شود

انجام تنظیمات BIOS اولین مرحله برای راه اندازی هر کامپیوتری می باشد که شامل کلیه سرورها نیز می شود. برای ورود به محیط BIOS معمولاً در ابتدای بالا آمدن سرور از یکی از کلیدهای function یا F استفاده می شود که برای کلیه سرورهای HP این کلید F9 می باشد. در نتیجه بعد از روشن کردن سرور و بعد از گذراندن مراحل Power On Self-Test (POST) سرور، کلید F9 را فشرده تا وارد محیط BIOS سیستم شوید.

در زیر ابتدا مراحل انجام تنظیمات BIOS سرور HP DL380 G5 همراه با تصاویر مربوط به آن آورده شده است:

اولین مرحله در انجام تنظیمات، درست کردن تاریخ و زمان سرور می باشد که این کار مطابق شکل زیر انجام می شود

.

در قسمت Date و Time مقادیر به روز پر می شود و سپس تنظیمات مربوط به Power Management انجام می گیرد

.

همانطور که در شکل مشاهده می شود ابتدا وارد System options شده و سپس در قسمت Power Management گزینه HP Static High Performance Mode را انتخاب می کنیم. با انجام این قسمت تنظیمات لازم برای سرور HP DL380 G5 تکمیل می شود و در قسمت بعد مستند، همین مراحل تنظیمات BIOS برای  سرور HP DL380 G7 همراه با شکل آورده شده است:

همانند سرور G5 HP DL380 ابتدا باید تنظیمات تاریخ و ساعت برای سرور مطابق شکل زیر انجام شود

.

بعد از انجام این مورد وارد قسمت Power Management Options شده و تنظیمات مناسب  مطابق شکل زیر انجام می شود

.

مطابق شکل بالا تنظیمات HP Power Profile  باید برروی Maximum Performance قرار گیرد.

با تنظیم کردن این گزینه، انجام تنظیمات BIOS سرورها برای مقصود مورد نظر ما انجام خواهد شد و قابل ذکر می باشد که این تنظیم های مورد نظر مربوط به BIOS ، در سرورهای HP DL380 G6 و HPDL380 G8 مشابه سرورهای  G7 HP DL380 بوده و برای انجام این تنظیمات می توان مشابه به راهنمای مربوط به BIOS سرور G7 HP DL380 عمل کرد.

در ادامه چگونگی تنظیمات RBSU برای سرورهای HP DL380 G9 همراه با تصاویر آورده می شود. این سرورها به دلیل جدید تر بودن علاوه بر BIOS از سیستمی جدید به نام UEFI برای بوت کردن سرور استفاده می کنند که توصیه می شود بطور کلی Boot Mode آنها روی UEFI قرار بگیرد که تصاویر چگونگی آن در ادامه دیده می شود.

همانند باقی سرورهای HP با فشردن دکمه F9 در هنگام عملیات POST(Power On Self-Test) ، سرور وارد محیط System Utilities می شود که این صفحه مشابه تصویر زیر می باشد

.

بعد از وارد شدن به این صفحه مطابق تصویر گزینهSystem Configuration انتخاب شود. بعد از این انتخاب به صفحه زیر وارد خواهید شد

.

در این قسمت گزینه   BIOS/Platform Configuration (RBSU) را انتخاب نمایید و به صفحه زیر وارد شوید

.

در این قسمت همانند دیگر نسلهای سرور ابتدا بهتر است تنظیمات تاریخ و ساعت انجام گردد که این کار با انتخاب گزینه Date and Time انجام می شود و بعد از انتخاب این گزینه صفحه زیر مشاهده می شود

.

در این قسمت تنظیمات دقیق ساعت و تاریخ انجام شده و با فشردن دکمه ESC به صفحه قبل بازگشته و این بار گزینه Power Management را انتخاب کرده تا به صفحه زیر وارد شوید

.

در این صفحه گزینه Power Profile را مطابق شکل برروی گزینه Maximum Performance قرار دهید و مجدد با فشردن دکمه ESC به صفحه قبل برای انجام باقی تنظیمات برگردید.

در این مرحله گزینه ای که باید انتخاب شود Performance Options بوده که با انتخاب آن صفحه زیر نمایش داده می شود

.

در این صفحه مانند شکل گزینه Advanced Performance Tuning Options انتخاب شود تا صفحه زیر نمایش داده شود

.

همانند تصویر بالا ابتدا گزینه NUMA Croup Size Optimization بر روی Flat قرار داده شود و سپس مانند تصویر نمایش داده در زیر گزینه QPI Snoop Configuration بر روی Home Snoop  تنظیم گردد.

.

بعد از اتمام این مرحله تنظیمات اصلی انجام شده است ولی بهتر است چند گزینه دیگر بررسی شود که برای انجام آن از صفحه بالا باید دوبار دکمه ESC را فشار دهید تا مجدد صفحه زیر نمایش داده شود

.

در این صفحه ابتدا گزینه System Options و سپس گزینه Processor Options انتخاب شود و بعد از این کار صفحه زیر دیده می شود

.

.

در این صفحه مانند تصویر چک شود که گزینه Intel (R) Hyper threading بر روی Enable تنظیم شده باشد.

اگر سرور مورد نظر برای برای استفاده فیزیکی نه مجازی و برای کاربرد سیستم عامل بصورت Real تنظیم می شود بهتر است با فشردن دکمه ESC به قسمت System Options برگردید و مانند تصویر زیر وارد قسمت Virtualization Options شوید

.

در این مرحله بررسی شود گزینه Virtualization Technology بر روی گزینه Disabled تنظیم شده باشد. لازم به ذکر مجدد است این تنظیم باید بر روی سرورهای دارای سیستم عامل Real انجام شود و در غیر اینصورت و برای استفاده مجازی این گزینه باید Enabled باشد.

.

مرحله دوم: به روز رسانی Firmware سرور

ورژن Firmware سرورهای HP مربوط به تاریخ ساخت سرور می باشد که با گذشت زمان ایراد های آن مشخص شده و برطرف می گردد. حاصل این موضوع ارائه ورژن های جدیدتری از Firmware توسط کارخانه سازنده می باشد که نصب و به روز کردن آنها به جهت حل کردن مشکلات توصیه می شود. برای سرورهای HP این به روز رسانی ها در قالب یک پکیج به نام Service Pack for ProLiant(SPP) ارائه میگردد. برای به روز رسانی با استفاده از این پکیج باید به روش زیر عمل شود.

ابتدا DVD مربوط به SPP را داخل Optical Drive سرور قرار داده و سرور از روی آن Boot  می شود. سپس پنجره ای مشابه عکس زیر مشاهده می شود

.

با انتخاب  گزینه اول همانطور که در تصویر مشاهده می شود، Firmware سرور به صورت اتوماتیک به روز می شود و بعد از آن سرور Restart می گردد. در هنگام Restart باید DVD مربوط به SPP از داخل Optical Drive خارج گردد تا سرور مجدداً از روی آن Boot نشود. این کار برای کلیه سرورهای HP DL380 G5,G6,G7,G8,G9 یکسان می باشد و از این روش برای به روز رسانی Firmware های آنها میتوان استفاده کرد.

برای سرورهای HP DL380 G8 و HP DL380 G9 روش دیگری برای این بروزرسانی موجود می باشد که نیاز به DVD دارای SPP نبوده و کار بروزرسانی بصورت اتوماتیک و Online انجام می شود که در ادامه روش انجام این کار توضیح داده می شود.

برای بروزرسانی Firmware در سرورهای HP DL380 G8,G9 ابتدا سرور Reboot می شود و در هنگام بالا آمدن سرور مطابق شکل زیر باید عمل گردد

.

همانطور که در شکل مشاهده می شود، در هنگام بالا آمدن سرور با فشردن کلید F10 گزینه Intelligent Provisioning انتخاب می شود. با انتخاب این گزینه سرورهای HP وارد محیط Intelligent Provisioning شده که در این محیط امکان انجام تنظیمات روی سرور مشابه DVD شامل SPP وجود دارد. لازم به ذکر است که برای درست عمل کردن تنظیمات در این محیط، حداقل یکی از کارتهای شبکه سرور امکان IP گرفتن از طریق DHCP را داشته باشند و سرور بدون Proxy از طریق این IP امکان اتصال به اینترنت را داشته باشد. بعد از Boot شدن سرور در محیط Intelligent Provisioning مانند شکل زیر عمل می شود

.

گزینه Perform Maintenance انتخاب می شود و سپس مانند تصویر زیر گزینه Firmware Update انتخاب می شود.

.

بعد از انتخاب این گزینه سرور بصورت اتوماتیک به اینترنت متصل می شود و بروزرسانی های لازم را برای Firmware انجام می دهد.

.

مرحله سوم: انجام تنظیمات Raid Controller و آرایه های مرتبط:

برای انجام این کار دوباره باید DVD مربوط به SPP در Optical Drive سرور قرار گیرد و سرور از روی آن Boot شود. در این مرحله مانند تصویر زیر باید گزینه Interactive انتخاب شود.

.

بعد از انتخاب گزینه Interactive، سرور از روی DVD شروع به Boot کردن می کند و بعد از انجام این عمل صفحه ای مانند صفحه زیر مشاهده می شود

.

بعد از مشاهده این صفحه باید گزینه HP Smart Storage Administrator (SSA) انتخاب شود که با انتخاب آن به صفحه تنظیمات Raid Controller مربوط به سرور وارد شده تا تنظیمات مناسبی انجام گردد. شکل زیر نشان دهنده صفحه اول SSA می باشد

.

همانطور که مشاهده می شود ابتدا باید وارد قسمت Arrays شد و در این قسمت قابلیت ایجاد Array وجود دارد. در تصویر بالا تعداد آرایه ها ۱ دیده می شود که علت آن ایجاد یک آرایه از قبل است.  با ورود به قسمت Arrays صفحه ای همانند شکل زیر مشاهده خواهد شد

.

در این عکس Array با Raid1 ایجاد شده است اما Array مورد نظر برای سرورهای همکاران سیستم Raid 10 می باشد که برای انجام این تنظیم حداقل ۴ هارد دیسک با ظرفیت یکسان باید در سرور موجود باشد. و در قسمت Actions به جای گزینه Delete Array گزینه Create Array وجود دارد که با انتخاب آن تعداد هارد دیسکهایی را که در قسمت Unassigned Drives نشان داده شده، نمایش می دهد و با انتخاب حداقل ۴ عدد از آنها و انتخاب گزینه Raid 10 آرایه ایجاد می شود.  در هنگام ایجاد آرایه جدید گزینه ای به نام Stripe Size  وجود دارد که توصیه شده است این گزینه در هنگام ایجاد Raid 10 روی Full یا بیشترین عدد ممکن تنظیم شود. باید توجه شود که تعداد هارد دیسکهایی که در یک آرایه Raid 10 قرار می گیرند باید ۴ به بالا و زوج باشد. توضیح مرتبط با Stripe Size در شکل زیر نمایش داده شده است.

.

بعد از ایجاد آرایه به قسمت Modify Controller Settings رفته و مانند تصویر زیر Cache فعال می شود

.

در انتها از صفحه اصلی وارد قسمت Cache Manger و سپس Cache Settings شده و گزینه نمایش داده شده در شکل غیر فعال می شود

.

با انجام این تنظیم سرور آماده نصب ویندوز و نرم افزارهای آن خواهد بود.

قابل ذکر است که در سرورهای HP DL380 G8,G9 به دلیل دارا بودن Intelligent Provisioning می توان بدون استفاده از SPP DVD انجام تنظیمات مربوط به Raid Controller را انجام داد. بطوریکه بعد از Boot شدن سرور در محیط Intelligent Provisioning ابتدا گزینه Perform Maintenance انتخاب می شود و سپس گزینه HP Smart Storage Administrator(SSA) انتخاب شده و مانند دستور العمل بالا تنظیمات Raid Controller انجام می شود.

در انتها لازم به ذکر می باشد که بعد از انجام این تنظیمات، سیستم عامل نصب می شود و بعد از نصب سیستم عامل که غالباً ویندوز می باشد باید مجدد SP DVD در سیستم گذاشته شود و درایورها و نرم افزار مورد نیاز بر روی سیستم عامل نصب گردد.

پرتکل مسیریابی BGP

یک داده زمانی که می‌خواهد از جایی به جای دیگر انتقال پیدا کند این بسته پس از بسته‌بندی از طریق پروتکل‌های مسیریابی شروع به پیدا کردن مسیر می‌‌کند تا به مقصد برسد.اما بسته به این‌که بسته هدایت شده مقصدش درون AS باشد یا بیرون آن نوع مسیر‌یابی متفاوت است.زمانی که مقصد داخلی باشد از پروتکل‌های مسیریابی درونی مانند RIP، OSPF استفاده می‌کنیم. اما زمانی که مسیر آن خارج از مرز AS  باشد، از پروتکل‌های مسیریابی برونی مانند BGP استفاده می‌کنیم.

پروتکل BGP در واقع یک پروتکل مسیریابی برونی است که به کمک آن می‌توانیم بر اساس خیلی از پارامترها از جمله پرداخت حق اشتراک، امنیت و سیاست مسیریابی کنیم.

در این تحقیق به طور مفصل به پروتکل مسیریابیBGP  پرداخته‌ایم و همچنین راه‌های اعمال سیاست توسط این پروتکل را بررسی کرده‌ایم.

Routing protocols & Routed protocols

اصطلاح Routing protocols اشاره به پروتکل‌هایی مثل OSPF و RIP و… دارد که برای انتخاب بهترین مسیر درلایه سوم شبکه‌‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. اما اصطلاح Routed protocols اشاره به پروتکل‌هایی مانند IPX و IP و… داشته که به طور کلی نوع ارسال و دریافت پیام‌ها را تعیین کرده و طرز آدرس‌دهی شبکه را تعیین می‌نمایند. هر یک از پروتکل های Routed از تعدادی پروتکل Routing برای انجام وظایف خود بهره می‌گیرند. جدول زیر برخی از پروتکل‌های Routing مربوط به پروتکل‌های Routed را نشان می‌دهد.

Routing protocolsProtocols Routed
RIP،IGRP،OSPF،EIGRP، IS -ISIP
RIP،NLSP، EZ6RPIPX
RMTP،AVRP،EIGRPAppleTalk

الگوریتم‌های مسیر یابی و پروتکل‌های مسیریابی

هر روتر با توجه به پروتکل‌ مسیریابی خود در حافظه خود دارای جدول مسیریابی است که ساختار این جدول برای هر پروتکل متفاوت است.

الگوریتم مسیر یابی، یک فرمول یا پرسه‌ی ریاضی است که با اعمال آن بر روی جدول مسیریابی «مطلوبیت» یا «میزان بهینگی» مسیرهای مختلف محاسبه شده و براساس آن مطلوب‌ترین و بهینه‌ترین مسیر بدست می‌آید. این کدها نیز در حافظه روتر ذخیره شده‌اند و برای هر پروتکل نیز متفاوت است.

انواع الگوریتم‌های مسیریابی

الگوریتم‌های مسیر یابی را با دو دیدگاه می‌توان دسته بندی کرد:

الف) از دیدگاه روش تصمیم گیری و میزان هوشمندی

ب) از دیدگاه چگونگی جمع آوری و پردازش اطلاعات زیر ساخت ارتباطی شبکه

از دیدگاه اول الگوریتم‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند:

  • ایستا
  • پویا

از دیدگاه دوم نیز به دو دسته زیر تقسیم می شوند:

  • سراسری متمرکز (LS)
  • غیر متمرکز توزیع شده (DV)

پروتکل‌های OSPF  ،IS-IS  از الگوریتم های LS استفاده می کنند.

پروتکل‌های RIP، IGRP،IIGRP  وBGP از DV استفاده می‌کنند.

شبکه‌های خودمختار (AS)

یک AS شامل گروهی از دستگاه‌هاست که به طور واحد مدیریت می‌شود. این گروه می‌تواند شامل دستگاه‌های موجود در یک کمپانی و یا چند کمپانی باشد. ‌ISPها خود نیز یک  ASهستند.

یک  AS  دارای سیاست‌ها و خط‌مشی مربوط به خود در مسیریابی است که می تواند با دیگر AS ها متفاوت باشد. این AS می تواند دارای یک شبکه باشد یا اینکه چندین شبکه که همه این شبکه ها دارای یک مدیر مشترک هستند.

برای مشخص کردن یک  AS از بین دیگر ASها آن‌ها را می‌توان به وسیله اعداد ۰ تا ۶۵۵۳۵ شماره‌گذاری

کرد. که به این اعداد ASN می گویند. سازمان IANA  مسئول تعیین کردن این شماره هاست.

دو نوع شماره  AS  وجود دارد:

  • Private
  • Public

اگر به محیط اصلی اینترنت که به وسیله پروتوکول BGP  اداره می شود دسترسی داشته باشید و بخواهید که Routeهای پروتکلBGP  اینترنت را دریافت کنید نیاز به شماره‌های ASN عمومی دارید. اما اگر شبکه داخلی خود را به چند AS مختلف تقسیم نمایید نیاز به استفاده از شماره های private دارید.

در جدول زیر محدوده‌‌های ‌ASN آورده ‌شده است.

توضیحاتASN
Reserveصفر
Public۶۴۴۹۵-۱
برای استفاده در مثال‌ها و سند‌سازی رزرو شده است۶۴۵۱۱-۶۴۴۹۶
Private۶۵۵۳۴-۶۴۵۱۲
Reserve۶۵۵۳۵

اینترنت چیست

از دیدگاه مسیریابی محیط اینترنت تشکیل شده از تعداد زیادی AS است که با شاه‌راه های ارتباطی به هم متصل شده‌اند. در هر AS  تعدادی روتر که در یک مرز مدیریتی و مسیریابی قرار دارد، واقع شده است که جهت برقراری ارتباط و مسیریابی بین AS از پروتکل مسیریابی BGP استفاده خواهد شد.

مسیریابی درونی و بیرونی

به مسیریابی روترها در داخل یک AS مسیریابی درونی( IGP) گفته می‌شود. برای مسیریابی درونی می توان از پروتکل‌های زیر استفاده کرد.

  • RIP
  • DSPF
  • IS_IS
  • IGRP
  • EIGRP

به مسیریابی بین روترهای مرزی ASها که باعث می‌شود اطلاعات بین AS ها ردوبدل شود مسیریابی برونی(EGP)گویند. BGP یک پروتکل مسیریابی برونی است.

در حال حاضر برای مسیریابی بین AS ها در اینترنت یا از default route که نوعی مسیریابی ایستا است، استفاده می‌کنیم یا از BGP.

مسیریاب‌های BGP باید حافظه بسیار بزرگی و پردازه بسیار قدرتمندی داشته باشد.

هر مسیریابی از BGP پشتیبانی نمی کند.

مسیریابی بسته‌های IP در درون شبکه خود مختار بیش‌تر تابع پارامترهای قابل اندازه‌گیری مانند سرعت، قابل اعتماد بودن و… است. ولی مسیریابی بسته‌های اطلاعاتی بر روی شاهراه‌هایی که شبکه های AS را به هم متصل کرده مسائلی کاملا متفاوت با مسیریابی در درون یک شبکه خود مختار دارد. در مسیریابی بین شبکه‌های AS مسائلی نظیر امنیت، پرداخت حق اشتراک و سیاست نیز می‌تواند در انتخاب بهترین مسیر دخیل باشد. در ادامه درباره چگونگی به کاربردن این policyها بیشتر صحبت می کنیم.

مبانی پروتکل BGP

پروتکل BGP مسئول انتقال اطلاعات و انتخاب بهترین مسیرهای منتهی به مقاصد مختلف در محیط اینترنت می باشند. زمانی که دو AS اقدام به برقراری ارتباط با یکدیگر می کنند به طور معمول از BGP برای تبادل اطلاعات routing  استفاده می کنند.

در حال حاضر جدیدترین نسخه این پروتکل BGP4 است که این نسخه از ادرس‌دهی classless پشتیبانی می کند.

این پروتکل برای ردوبدل کردن پیام‌های خود بین روترها از یک اتصال قابل اعتماد استفاده می‌کند برای

این کار از پروتکل TCP و پورت ۱۷۹ استفاده می‌کند.

پروتکل BGP یک پروتکل مسیریابی مسیر (Path Vector Protocol)است. یعنی هر روتر اطلاعات کامل مسیر تا یک مقصد خاص را به روتر همسایه‌ی خود می‌فرستد.به عنوان مثال به شکل زیر نگاه کنید در این شکل تمام همسایه‌های مسیریاب F اطلاعات کامل مسیرهای خود را تا تمامی مقصدها مثلا  روتر D برای آن می‌فرستند. حال مسیریاب F ابتدا مسیر EFGCD وIFGCD  را به دلیل اینکه خود درون این مسیرها است را حذف می‌کند (تا در حلقه نیفتد) سپس از بین مسیر BCD و GCD بر اساس پارامترها و صفت‌های BGP یکی را انتخاب می‌کند و بسته را به روتر همسایه می‌فرستد. درباره این کار در روتر بعدی انجام می‌شود تا بالاخره بسته به مقصد D برسد.

BGP از دو پروتکل مکمل EBGP و IBGP تشکیل شده است. قبل از اینکه این دو تا تفاوتشان را بیان کنیم باید بدانید که شبکه‌ها از نظر ارتباط با مسیریاب‌های BGP سه دسته اند:

  • شبکه‌های stub

این شبکه‌ها فقط با یک مسیریاب BGP در ارتباطند بنابراین فقط دریافت‌کننده یا ارسال‌کننده اولیه‌اند و در توزیع ترافیک اینترنت و مسیریابی در اینترنت نقشی ندارند.

  • شبکه‌های multihome

در این شبکه‌ها چند اتصال با یک یا چند مسیریاب BGP که در یک AS دیگر وجود دارد در ارتباطند پس ترافیک اینترنت می‌توانند از داخل این شبکه‌ها عبور کند.

  • شبکه‌های ترانزیت

این شبکه‌ها دارای چندین مسیریاب مرزی هستند که نقش عمده‌ای در ترافیک اینترنت دارند.

IBGP

ارسال اطلاعات به سمت اینترنت در شرایطی که تنها یک روتر در مرز بین سازمان و اینترنت قرار دارد کاری بسیار اسان است. در این شرایط کافی است که روتر مرزی یک default route را از طریق پروتکل مسیریابی درونی(IGP) برای دیگر دستگاه‌های داخلی ارسال کند تا آن‌ها تمامی پیام‌های مقصد خارجی را برای روتر مرزی بفرستند.

 اما در صورت استفاده از چندین روتر مختلف برای برقراری ارتباط با اینترنت مسائل مختلفی را باید مد نظر قرار داد. به‌منظور برطرف کردن مشکل احتمالی و همچنین بهره‌گیری از امکانات بیشتر می توان از IBGP در بین روترهای مرزی استفاده کرد.

در واقع IBGP برای این است که مسیریاب‌های مرزی درون یک As  بتوانند اطلاعات خود را ردوبدل کنند و به‌این ترتیب همه مسیریاب‌ها از تمام راه‌های مرزی مطلع هستند و می‌توانند بهترین راه خروجی راپیدا کنند.

EBGP

ایده ای که در پشت عملکرد BGP قرار دارد شبیه به پروتکل های IGP مانند OSPF و EIGRP است. بدین ترتیب BGP نیز شبیه دو پروتکل یاد شده، در ابتدا سعی در برقراری رابطه مجاورت مابین روترها در ASهای مختلف می کند سپس، روترهای همسایه اطلاعات مورد نظر خود را از یکدیگر کسب کرده و انها را داخل جدول BGP قرار می دهند سپس پروتکل BGP اطلاعات موجود در جدول BGP را آنالیز کرده و اقدام به شناسایی بهترین مسیر منتهی به هر مقصد می نماید این  route ها در داخل جدول routing روترها قرار دارد.

زمانی که روترهای همسایه در ASهای جداگانه باشند برای برقراری ارتباط و ردوبدل کردن اطلاعات مسیریابی از پروتکل EBGP استفاده می‌کنند.

هریک از routerهای، BGP از سه جدول برای نگهداری اطلاعات پروتکل  BGPاستفاده می‌کند که این جدول ها به شرح زیر می‌باشند:

 Routing table: شامل اطلاعاتی است که باید طی پیام Update مبادله شود.

Neighbor table: همسایه‌های روتر در این جدول نگهداری می‌شوند.

BGP table: اطلاعات دریافتی از بقیه مسیریاب‌ها و نیز دیگر path attributeها  در این جدول ذخیره می‌شوند.

پیکربندی ارتباط EBGP  و IBGP
منظور از پیکربندی روتر این است که شماره ASN را برای روتر تعیین کنیم و نیز همسایه‌های مجاورش را به آن بشناسانیم.بعد از این پیکربندی روترها شروع به برقراری ارتباط از طریق پروتکل BGP می‌کنند. برای پیکربندی باید با دستورات روتر آشنا باشیم. مثلا در شکل زیر می‌خواهیم روتر A که از نوع روترهای شرکت سیسکو است را پیکربندی کنیم.

7

 

پیام‌های پروتکل BGP

روترهای مرزی پس از پیکربندب شروع به برقرای ارتباط و ردوبدل کردن  اطلاعات خود میکنند برای این کار از پیام های زیر استفاده میکنند.

  • Open
  • KeepAlive
  • Notification
  • Update

هریک از این پیام ها کاربرد خاص خود و نیز قالب مخصوصی دارد.
پیام Open

روترها در صورتی می توانند اطلاعات Routing table خود را ردوبدل کنند که بین آن‌ها رابطه مجاورت برقرار شود رابطه مجاورت خود یک پروسه است که از سه مرحله تشکیل شده است. مرحله اول: یک روتر سعی ذر برقراری ارتباط TCP با دستگاهی خواهد کرد که به عنوان همسایه‌ی روتر تعریف شده است. در این بین پورت ۱۷۹ به کار برده می‌شود مرحله دوم: در صورت آماده بودن اتصال TCP اولین پیام  BGPبه نام open  فرستاده می شود. این پیام شامل انواع پارامترهای مختلفی می باشد که در ارتباط مجاورت مورد بررسی خواهند گرفت. مرحله سوم: بعد از تبادل پیام های  open ما بین روترهای همسایه و در صورت وجود داشتن تمامی پیش‌شرط‌ها پیام KeepAlive  فرستاده می‌شود در این مرحله رابطه مجاورت بین دو روتر  BGP ایجاد شده و وضعیت انها به صورت Establish  گزارش خواهد شد.
قالب این پیام به شکل زیر است.

پیام KeepAlive

پیام KeepAlive به صورت پیش‌فرض هر ۶۰ ثانیه یک‌بار (در روترهای سیسکو) به صورت مکرر به همسایگان BGP یا به عبارتی؛ BGP Peerها برای نگهداری رابطه مجاورت روترها ارسال می‌شود. این پیام‌ها مانع از انقضای زمان Hold Time در پیام  Openخواهد شد.

پیام Notification

در صورتی که  error در اتصال BGP رخ دهد یک پیام Notification ارسال خواهد شد و رابطه‌ی مجاورت قطع می شود.

پیام Update
زمانی که رابطه مجاورت مابین دو روتر BGP در وضعیت Establish قرار گرفت. آن دو روتر اقدام به ارسال پیام های Update به سمت یکدیگر می‌کنند. روتر دریافت کننده پیام Update صرف نظر از آن‌که مسیر مزبور به عنوان بهترین مسیر بوده و یا نه، اقدام به قرار دادن prefix ها (ادرسIP و ماسک آن) در داخل جدول  BGP می نماید این کار BGP شبیه به پروتکل OSPF و EIGRP می‌باشد که در آن تمامی اطلاعات در داخل جدول BGP قرار داده می شوند. سپس روتر با بررسی و آنالیز ان‌ها اقدام به شناسایی مسیرهای مناسب به سمت هر مقصد می کند. قالب این پیام هدف از ارسال آن را بیان می کند.

با بررسی قالب Update می توان دریافت که BGP از منطق distance vector استفاده می کند هر پیام Update شامل path attributeهای(بعدا توضیح می‌دهیم) مختلف بوده و لیست تمامی prefix هایی که از آن PAها استفاده می کند را نیز بیان می‌کند. به دلیل آن‌که BGP با استفاده از ترکیب اطلاعات مختلفی که در داخل پیام های Update گنجانده می‌شوند اقدام به بررسی و انتخاب بهترین مسیرهای مختلف به سمت هر مقصد می‌نماید. می‌توان ان را به عنوان پروتکل path vector دانست.

پروتکل BGP از پیام‌های Update هم به منظور انتشار مسیر هم حذف آن‌ها استفاده می‌کند. به عنوان مثال زمانی که یکی از روترهای واقع در جدول  BGP معیوب  و غیرقابل دسترسی گردد، روتر اقدام به ارسال یک پیام Update کرده و بدین‌ ترتیب این مسئله را به روترهای دیگر اطلاع می‌دهد با توجه به شکل فوق که ساختار پیام  update  را نمایش می‌دهد در خواهید یافت که دو فیلد بالایی برای routeهای معیوب است.

باتوجه به اینکه اگر هر روتر بخواهد اطلاعات تمام مسیرها را در جدول مسیریابی خود نگه‌داری کند حجم حافظه زیادی را باید داشته باشد، که این خود نیز باعث افزایش قیمت روترها می‌شود سه روش برای پیام‌های Update دارد:

  • Default route only: فقط اطلاعات مسیرهای معین منتقل می‌شود.
  • Full update: اطلاعات تمام مسیرهای ممکن ارسال می‌شود.
  • Partial update: از بین همه‌ی مسیرها، اطلاعات مسیرهایی که خوب به نظر می‌رسند، منتقل می‌شود.

فیلتراسیون و پیام update

پروتکل BGP امکان اعمال فیلتر بر روی پیام‌های Update را در روی تمامی روترها فراهم ساخته است برای این کار می توان کلید روترها را مجبور به بررسی آدرس‌ها و ماسک‌های مربوط به پیام‌های ورودی و یا خروجی نمود. مهم‌ترین تفاوت پروسه فیلتراسیون در BGP و IGP در نحوه انتخاب مواردی است که باید تحت تاثیر فیلتر قرار گیرند. این پروتکل علاوه بر آنکه به بررسی آدرس و ماسک های مربوط به پیام‌ها می‌پردازد امکان بررسی PAهای مختلف را نیز در اختیار مدیر شبکه قرار می دهد. برای نمونه می‌توان یک فیلتر را در روی یک روتر BGP به گونه ای تنظیم نمود که پیام های زیر بلوکه گردند:

  • اولین ASN برابر ۴ باشد.
  • آخرین ASN برابر ۵۶۷ نباشد.
  • پیام‌ها حد اقل باید از سه AS مختلف عبور کرده باشند.

انتخاب routeهای مورد نظر برای فیلتراسیون براساس مقدار PAها، تنها مختص  BGP است.

 صفت‌های مسیر (BGP (BGP Path Attribute

همان‌طور که قبلا ذکر شد پروتکل BGP بر اساس یکسری Attribute قادر به تعیین بهترین مسیر برای هر مقصد می‌باشد.Attribute های پروتکل BGP  شامل موارد زیر است:

  • AS – Path
  • Next –Hop
  • Origin
  • Local preference
  • MED
  • Wight

AS – Path
این Attribute شامل لیست کلیه AS هایی می باشد که بسته اطلاعاتی update  از آن‌ها عبور کرده است.

Next – hop

اینAttribute  ادرس Next-hop مربوط به مقصد را مشخص می کند و در پروتکل BGP ادرس  Next-hop برابر با ادرس روتر As بعد می باشد در حقیقت  به طور پیش‌فرض در پروتکل BGP ادرس As بعدی به عنوان Next-hop  تعیین خواهد کرد. شما قادر به تغییر شرایط پیش‌فرض هستید.

Origin

این Attribute که همراه پیام update وجود دارد و تعیین کننده مبدا اصلی شبکه به دست آمده می‌باشد.

در واقع تععسن کننده آن است که این شبکه به چه شکل و فرمی توسط روتر آموخته شده است. حالت های مختلف برای origin attribute به شرح زیر است:

i: این علامت بیانگر آن است که این پیام از داخل همان AS به دست آمده است.

e: این علامت بیانگر ان است که این پیام از یک AS دیگر با پروتکل EBGP به دست آمده است.

?: این علامت بیانگر آن است که این پیام توسط یک مبدا ناشناس ارسال شده است. ممکن است پیام در داخل پروتکل BGP انتشار یا  Redistribute شده باشد.

Local Preference

از این Attribute برای شناسایی مسیر خروجی پیام از یک AS در زمان ارسال به روترهای BGP همسایه درAs های دیگر استفاده خواهد شد که این Attribute به صورت پیش‌فرض بر روی روترهای شرکت سیسکو برابر با ۱۰۰ می باشد در صورتی که یک مسیر دارای local preference بزرگتری باشد به عنوان بهترین مسیر برای خروج پیام از یک As  به سایر  As ها استفاده خواهد شد.

البته این صفت نیز قایل تغییر است. به دستور زیر توجه کنید.

MED) Multi Exit Discriminator) 

As های همسایه از MED Attribute استفاده خواهند کرد که بهترین نقطه برای ارسال اطلاعات به یک  As را تشخیص دهند در صورتی که یک As چندین نقطه ورودی داشته باشد با استفاده از خصوصیات MED قادر خواهید بود ارسال پیام‌ها از سایر  ASها به یک  As را مدیریت کنید
MED Attribute بر روی روترها پیکربندی خواهد شد و این Attribute فقط به روترهای همسایهExternal BGP ارسال خواهند شد و هر چه مقدار پارامتر  MED Attribute مربوط به روتر کوچکتر باشد. توسط روترهای همسایه External BGP به عنوان بهترین مسیر برای دسترسی به ان As  استفاده خواهد شد.

Weight
صفت weight مخصوص شرکت سیسکو می باشد و این خصوصیات به صورت Local روی روترها استفاده می‌شود و به هیچ روتر یا  As دیگری به وسیله پروتکل BGP انتقال نمی یابد و از این خصوصیات بر روی روترهای شرکت سیسکو برای شناسایی بهترین نقطه خروجی As  بر روی یک روتر استفاده خواهد شد  مسیری که دارای weight بزرگتری باشد مسیر مناسب‌تری می‌باشد و دارای اولویت بالاتری می باشد.

انتخاب بهترین مسیر در پروتکل BGP

پروتکل مسیریابی BGP برای هر مقصد بهترین مسیر را شناسایی  و تعیین خواهد کرد.در حقیقت پروتکل مسیریابی BGP بعد از بررسی Attributeهای پیام‌های update دریافتی بر اساس آنها بهترین مسیر را برای هر مقصد شناسایی و در جدول مسیریابی قرلر می‌دهد.

در پروتکل BGP مراحل انتخاب مسیر به شرح زیر می‌باشد:

  • مسیری که مفدار weight بالاتری داشته باشد به عنوان بهترین مسیر انتخاب می‌شود.
  • در صورت یکسان بودن مقدار Weight و یا سِت نشدن این مقدار از Local Preference استفاده خواهد شد و مسیری که Local Preference بالاتری داشته باشد به عنوان بهترین مسیر انتخاب می‌شود.
  • در صورتی که مسیرها دارای Local Preference یکسان باشند مسیری که دارای ASهای کمتری باشد انتخاب خواهد شد در این حالت مسیری که برای رسیدن به مقصد از ASهای کمتری عبور کند،به عنوان بهترین مسیر به وسیله BGP تعیین خواهد شد.
  • در صورت یکسان بودن تعداد ASها از خصوصیت Origin استفاده می‌شود. در این حالت ابتدا مسیر ‌i معادل   IGP و سپس مسیر e معادل EBP و سپس ?، اولویت خواهند داشت.
  • در صورت یکسان بودن کلیه‌ موارد فوق از خصوصیات MED استفاده خواهد شد. هر مسیری که MED  کمتری داشته باشد، به عنوان بهترین مسیر انتخاب می‌شود.
  • در صورت یکسان بودن MED مسیرهای EBGP نسبت به مسیرهای IBGP اولویت بیشتری دارد.
  • در صورت یکسان بودن کلیه موارد بالا مسیرهای قدیمی‌تر انتخاب می‌شود.

سیاست‌های مسیریابی

صفت‌های BGP  علاوه بر تعیین بهترین مسیر خروجی، میتواند برای اعمال سیاست‌های مسیریابی و کنترل ترافیک خروجی و ورودی نیز به کار رود.

برای کنترل ترافیک خروجی میتوانیم از سه صفت زیر استفاده کنیم،و با تغییر آنها بسته را در مسیر مورد نظر هدایت کنیم.

  • AS – Path
  • Local preference
  • Wight

برای کنترل ترافیک ورودی ودریافت بسته‌ها از مسیر مورد نظر صفت MED  را طوری تغییر می‌دهیم که بسته از روتر مورد نظر عبود کند.

منبع: projeh.com

تفاوت  GPT و MBR در هارد دیسک ها چیست ؟

در این چند سال گذشته ظرفیت هارد دیسک ها به شدت افزایش پیدا کرده است ، امروزه ما در خانه خود هارد دیسک هایی را استفاده می کنیم که ظرفیت های ۲ ترابایت ، ۳ ترابایت حتی ۴ ترابایت را دارند. طبیعی است که طی مدت زمان کمی شاهد عرضه هارد دیسک هایی با ظرفیت های بیشتر از ۸ ترابایت برای مصارف خانگی خواهیم بود. خوب تا اینجای کار هیچ مشکلی نیست ، هیچکس از وجود ظرفیت اضافه روی هارد دیسک مشکلی احساس نمی کند ، اما چه نکته مهمی در خصوص استفاده از این هارد دیسک های ظرفیت بالا وجود دارد؟

hdd

مهمترین نکته ای که در خصوص هارد دیسک های ظرفیت بالا بایستی در نظر گرفته شود و بیشتر باعث نگرانی است ، روش Format کردن آن است ، همانطور که می دانید روش استانداردی که برای Format کردن هارد دیسک ها بصورت سنتی مورد استفاده قرار می گیرد به نام MBR معروف است.

درایوی که بصورت MBR فرمت شود از Master Boot Record استفاده می کند. MBR در واقع یک سکتور کوچک از هارد دیسک شما است که در ابتدای هر هارد دیسک قرار می گیرد و اطلاعاتی در خصوص ساختار پارتیشن های هارد دیسک ، پارتیشن بوت سیستم عامل و … را در اختیار سیستم قرار می دهد. نکته بسیار مهم در خصوص MBR این است که این سیستم توانایی شناسایی پارتیشن هایی با ظرفیت بیشتر از ۲ ترابایت یا ۲۰۰۰ گیگابایت را ندارد.

GPT تا حدود زیادی مشابه MBR است با این تفاوت که قادر به شناسایی هرگونه پارتیشن با هر ظرفیتی را دارد و به همین دلیل محدودیت های MBR را در خود ندارد. به کلام دیگر اگر شما قصد استفاده از هارد دیسک ها یا پارتیشن هایی با ظرفیت بیش از ۲ ترابایت را دارید حتما از GPT استفاده کنید.

MBR یا Master Boot Record چیست و چه ساختاری دارد ؟

MBR مهمترین ساختار قالب بندی داده ها بر روی هارد دیسک محسوب می شود و زمانی که شما دیسک خود را Format می کنید ایجاد می شود. در داخل MBR یک کد اجرایی بسیار کوچک به نام Master Boot Code ، مشخصه یا Signature Disk و همچنین جدول پارتیشن ها یا Partition Table دیسک شما قرار دارد. در انتهای MBR یک ساختار ۲ بایتی به نام Signature Word وجود دارد که همیشه به شکل ۰x55AA ست شده است و انتهای سکتور را مشخص می کند. همچنین Signature Word وظیقه علامت گذاری انتهای EBR یا Extended Boot Record را به همراه Boot Sector بر عهده دارد. شناسه دیسک یا Disk Signature یک عدد منحصر به فرد است که در offset ای به شکل ۰x0aB8 قرار می گیرد و وظیفه شناساندن دیسک به سیستم عامل را بر عهده دارد. در ویندوز ۲۰۰۰ اطلاعات مربوط به Disk Signature را می توانید در رجیستری به آدرس زیر مشاهده کنید :

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\MountedDevices

بصورت کلی فعالیت های MBR به شکل زیر خلاصه می شود :
– اسکن کردن جدول پارتیشن ها یا Partition Table برای پیدا کردن پارتیشن فعال یا Active Partition
– پیدا کردن سکتور شروع یا Starting Sector پارتیشن فعال یا Active Partition
– لود کردن یک کپی از Boot Sector از داخل Active Partition به داخل Memory سیستم
– انتقال دستورات کنترلی به کدهای اجرایی موجود در Boot Sector

اگر به هر دلیلی MBR نتواند هر یک از فعالیت های بالا را به درستی انجام دهد سیستم یکی از خطاهای زیر را صادر می کند :

Invalid Partition Table
Error Loading Operating System
Missing Operating System

GPT یا GUID Partition Table چیست و چه ساختاری دارد ؟

GPT مخفف کلمه GUID Partition Table است که به عنوان قسمتی از پروژه میان افزار UEFI یا Unified Extensible Firmware Interface معرفی شد. UEFI همان کنسول گرافیکی است که جایگزین BIOS سیستم شده است و تقریبا همه سیستم های سخت افزاری جدید به جای BIOS از UEFI استفاده می کنند.GPT مکانیزم انعطاف پذیر تری برای پارتیشن بندی دیسک ها نسبت به MBR قدیمی ارائه کرد. در واقع تعریف پارتیشن به این صورت است که پارتیشن یک فضای ذخیره سازی ادامه دار است که بر روی یک دیسک فیزیکی یا منطقی قرار گرفته است و به نظر کاربر به عنوان یک دیسک مجزا دیده می شود. پارتیشن ها هم برای کاربران قابل مشاهده هستند و هم برای Firmware سیستم تا بتواند بر روی آنها سیستم عامل را نصب کند. دسترسی به پارتیشن ها به وسیله System Firmware یا میان افزار سیستم قبل از اینکه سیستم عامل بوت شود کنترل می شود و سیستم عامل بعد از این جریان بوت خواهد شد.

دیسک های GPT می توانند ظرفیت های بسیار بالایی داشته باشند. برخلاف MBR که ظرفیت های پارتیشن های آن توسط EBR دیکته می شود ، در GPT ظرفیت و الگوی تعیین پارتیشن ها بصورت کاملا خود شناس یا Self Identify انجام می شود و همین امر باعث بالا رفتن قابلیت های GPT می شود. داده های مربوط به پارتیشن ها بر روی خود پارتیشن ها قرار می گیرد و دیگر مانند MBR در سکتورهای مخفی ذخیره نمی شوند. GPT این قابلیت را دارد که اطلاعات جدول پارتیشن های خود را بصورت Backup در پارتیشن های مختلف قرار بدهد که هم برای امور Backup و هم برای Integrity داده ها بسیار مهم است.فرمت پارتیشن های GTP از Version Number و Size Field ها برای گسترش در آینده استفاده می کند. هر پارتیشن در GPT دارای یک شناخته منحصر به فرد به نام GUID است و همچنین یک نوع محتوا برای هر پارتیشن یا Content Type تعریف شده است ، بنابراین تداخلی در شناسایی پارتیشن ها هرگز پیش نخواهد آمد. هر پارتیشن GPT برای خود دارای یک نام ۳۶ کاراکتری Unicode می باشد. این بدین معناست که هر نرم افزاری می تواند برای خود یک نام بر روی پارتیش برای کاربران قرار دهد که فقط برای کاربر قابل مشاهده باشد و تداخلی در اصل مطلب پارتیشن ها در GPT نداشته باشد.

Basic Disk ها از معمولترین نوع ذخیره سازی یا Storage Type هایی هستند که در سیستم عامل ویندوز مورد استفاده قرار می گیرد. واژه Basic یا ساده به دیسکی اشاره می کند که دارای پارتیشن است که معمولا به عنوان Primary Partition و Logical Drive شناسایی می شوند ، و این پارتیشن ها معمولا به شکل یک Volume بعد از Format شدن بر روی سیستم قابل استفاده می باشند. برای اینکه GPT بتواند با MBR سازگاری داشته باشد محدوده محافظت شده MBR یا Protective Area بر روی GPT همچنان حفظ می شود .

تفاوت بین  MBR  و  GPT

تفاوت این دو بصورت خلاصه در ذیل ذکر شده :

۱- MBR supports a maximum of four primary partitions
۲- GPT supports 128 primary partitions
۳- MBR supports 2 TB partition size
۴- GPT can support 19 EB (19,000,000 TB) partition size
۵- MBR has no backup partition table

۶- GPT has backup partition table

MBR –  ۱  حداکثر از ۴ پارتیشن پرایمری پشتیبانی می کند ولی GPT  قابلیت پشتیبانی از ۱۲۸ پارتیشن پرایمری را دارد.
۲ – MBR حداکثر پارتیشن تا حجم ۲ ترا بایت را پشتیبانی می کند ولی در GPT این حجم به ۱۹ میلیون ترا بایت می رسد.
۳ – MBR  از جدول پارتیشن نسخه پشتیبان تهیه نمی کند ولی  در GPT این پشتیبان گیری وجود دارد .

منبع : انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران

مشکل همگام سازی زمان OS و BIOS

اگر شما هم بعد از هر راه اندازی سیستم عامل ویندوزتان بر روی سرور و یا بعد از چند ساعت دچار تغییر ساعت میشوید، پس با ما همراه باشید و ادامه مقاله را بخوانید.

این مشکل به صورت عمده بر روی سرور HP DL380 G9 گزارش شده ،اما امکان مشاهده این مشکل در سرور های زیر نیز امکان پذیر میباشد.

  • HP ProLiant DL580 Gen8
  • HP ProLiant BL460c Gen9
  • HP ProLiant DL160 Gen9
  • HP ProLiant DL180 Gen9
  • HP ProLiant DL360 Gen9
  • HP ProLiant DL380 Gen9
  • HP ProLiant ML350 Gen9
  • HP ProLiant XL230a Gen9

علت این مشکل نامعلوم میباشد.

توجه:در مراحل زیر ویرایش هایی بر روی فایل رجیستری سیستم عامل انجام میگیرد، از این رو توصیه میشود نسخه پشتیبان معتبر از  قسمتی که تغییرات بر روی آن  انجام میگیرد تهیه نمایید.

راه حل: برای همگام سازی زمان  BIOS و زمان سیستم عامل ویندوز مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید.

  1. regedit را اجرا نمایید.
  2. مراحل را به ترتیب طی نمایید: HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\TimeZoneInformation
  3. در قسمت سفید کلیک راست نمایید و New –> DWORD(32-bit) Value را اجرا نمایید.
  4. نام را برابر RealTimeIsUniversal قرار دهید.
  5. بر روی آن دابل کلیک نمایید و مقدار را برابر ۱ قرار دهید.
  6. حال زمان صحیح را بر روی سیستم عامل اعمال نمایید.

توجه: در صورت بروز مشکلات احتمالی ،ضرری متوجه شرکت نخواهد شد.

کپی با ذکر منبع بلامانع است.

پشت پرده vMotion چه می گذرد ؟

vMotion یکی از ویژگی های پر کاربرد بستر مجازی سازی VMware می باشد که ما را قادر میسازد تا یک Virtual Machine را از یک vSphere Host به یکvSphere Host دیگر منتقل سازیم ، بدون اینکه مجبور باشیم Virtual Machine مذکور را خاموش نموده و فرآیند سرویس دهی را متوقف نمائیم . استفاده از این تکنولوژی با توجه به شرایط مختلف و بر مبنای اهدافی متفاوت صورت می پذیرد.

به عنوان مثال انجام تعمیرات و تغییرات سخت افزاری  و یا بروز کمبود منابع سخت افزاری در یک vSphere host می تواند دلیل استفاده از این تکنولوژی باشد .

vMotion

استفاده از این تکنولوژی ، البته به شرط وجود زیرساخت های مورد نیاز سخت افزاری ، نیازمند تنها چند کلیک ساده می باشد حال آنکه در پس پرده این کلیک ها اتفاقات جالبی در حال وقوع است و فرآیند vMotion آنچنانکه ما انجام می دهیم ساده و ابتدائی نیست. در این مقاله مروری خواهیم داشت بر قدم به قدم اقداماتی که vSphere برای انجام این کار به عمل می آورد :

مرحله اول :  یک کپی زنده از Virtual Machine در vSphere Host مقصد ایجاد شده و به صورت نامرئی آغاز به کار می نماید .

مرحله دوم : تک به تک صفحات حافظه Virtual Machine منبع ، در Virtual Machine مقصد و با استفاده از بستر vMotion Network کپی می گردد .

مرحله سوم : صفحات حافظه منبع و مقصد با یکدیگر مقایسه می شود و در صورت وجود هرگونه تغییر فرآیند یکسان سازی (کپی مجدد صفحات تغییر یافته) انجام می گردد .

مرحله چهارم : تکرار مجدد مرحله سوم و این حلقه ادامه پیدا می کند تا هر دو Virtual Machine کاملا یکسان گردند .

مرحله پنجم : در یک لحظه Virtual Machine منبع متوقف شده و Virtual Machine مقصد وارد مدار می شود .

در اکثریت قریب به اتفاق موارد ، بدون بروز هیچ مشکلی فرآیند مذکور انجام می پذیرد چراکه کپی شدن صفحات حافظه معمولا بسیار سریع تر از تغییر آن ها انجام می شود ولی همواره مواردی وجود دارد که سرعت تغیرات به قدری بالا می باشد که vMotion Network قادر به پوشش دهی مرحله سوم و چهارم نمی باشد ، به عنوان مثال می توان به یک سرور SQL در زمان پیک سرویس دهی اشاره کرد .

در این هنگام که حلقه مراحل سوم و چهارم در حال بلعیدن پهنای باند شبکه می باشند نیاز به یک عامل بازدارنده که تکلیف کار را مشخص نماید مشهود می گردد  و البته این عامل از ابتدای فرآیند وجود داشته و به نظارت بر فرآیند مشغول بوده است .

به صورت پیش فرض vSphere مدت زمانی برابر با ۱۰۰ ثانیه (این مقدار قابل تغییر میباشد) در اختیار این حلقه قرار می دهد تا وظیفه خود را به پایان برساند و در صورتی که حلقه در زمان مذکور موفق به تکمیل فرآیند نشود vSphere فرآیند vMotion را ملغی نموده و همچنین کپی زنده موجود در مقصد را متوقف و حذف می نماید . همچنین هیچگونه تغییری در Virtual Machine منبع ایجاد نمی شود و همچنان به سرویس دهی ادامه خواهد داد و تنها نتیجه ای که مدیر شبکه مشاهده می کند پیغام خطایی مبنی بر عدم موفقیتMigration خواهد بود .

نکته : همیشه قبل از اینکه اقدام به جابجایی یک Virtual Machine نمائید ، ابتدا پهنای باند آزاد شبکه را با نرخ تغییرات حافظه مقایسه نموده و پس از حصول اطمینان از وجود پهنای باند کافی در شبکه نسبت به استفاده از vMotion مبادرت ورزید .

منبع : ofoghgroup

حرف های اصلی در راه اندازی سیستم تلفنی الستیکس

راه اندازی یک سیستم تلفنی با محصولات کدباز یکی از پیچیده ترین کارهایی است که یک مختصص ممکن است انجام دهد، در بحث راه اندازی شما درگیر مفاهیمی از سخت افزار گرفته تا شبکه و نرم افزار خواهید شد، هر ضعف و یا کمبود دانش و تجربه در این بخش باعث عدم کارکرد درست سیستم شما خواهد شد، به همین علت است که احتمالا با بسیاری از موارد برخورده اید که جایی استریسک (الستیکس)  راه اندازی شده ولی کیفیت مطلوب ندارد ! در اینگونه مواقع، مشتری ها مشکل را از دید ضعیف بودن سیستم تلفنی می بینند ! اما ما به عنوان متخصص می دانیم که استریسک (الستیکس) بر روی کیفیت تماس کمترین نقش را دارد ! و هزاران نکته دیگر است که بر روی کیفیت یک سیستم تاثیر می گذارد. کافی است کسی که سیستم تلفنی را راه اندازی کرده است برخی از آنها را رعایت نکرده باشد.

افراد کمی هستند که دانش کافی برای راه اندازی این نوع سیستم ها را دارند، این دانش در بخش های مختلفی قرار دارد. در این مقاله سعی شده است نکات لازم برای انتخاب سخت افزار و راه اندازی سیستم الستیکس بیان شود. امیدواریم این دانش به کمک شما بیایید تا سیستمی حرفه ای و کاملا بی نقص راه اندازی کنید.

بیشتر تمرکز ما در این مقاله بر روی سخت افزار و پیش نیازها برای راه اندازی سیستم تلفنی است.

download (2)

حرف اول: انتخاب یک سرور مناسب

منظور از سرور یک میزبان برای برنامه الستیکس (استریسک) است، می توانید از یک Rassbperry pi کوچک تا یک سرورHP  پرقدرت را انتخاب کنید. اما یک انتخاب درست می تواند در مواقعی از شکست پروژه به دلیل ضعف سخت افزار جلوگیری کرده و یا حتی باعث صرفه جویی به دلیل عدم استفاده از سرورهای بی جهت قدرتمند گردد.

الستیکس (استریسک) به طور پیش فرض هیچ محدودیتی برای تعداد مکالمات ندارد، این محدودیت سخت افزار و مهمتر از آن نرم افزار است که ظرفیت سیستم را تعیین می کند، پس این چند خط بعدی را فقط به عنوان تجربه و یک توصیه ببینید و به هیچ عنوان ارزش علمی ندارد.

حال چند توصیه مثال برای اینکه ببینید چه سروری را باید انتخاب کنیم.

اول فرض کنیم سرور ما ضبط مکالمات و صندوق صوتی ندارد همچنین بحث Transcoding نیز مطرح نیست (Transcodig یعنی تبدیل کدک ها به یکدیگر، مثلا یک داخلی با کدک g711 با داخلی دیگر با کدک iLBC صحبت کند)

۳۲ مکالمه همزمان

CPU:1.1GHZ، RAM:1GB، HDD:16GB Flash

۸۰ مکالمه همزمان

CPU:1.86GHZ DualCore، RAM:2GB، HDD:512GB

۲۵۰ مکالمه همزمان

CPU:2.2GHZ QuadCore، RAM:4GB، HDD:512GB

شاید آمار جدول بالا کمی رویایی به نظر بیاید ولی حقیقت دارد، این تست ارسال درخواست SIP با نرم افزار SIPP است، می بینید حتی مورد آخر که یک پردازنده ۴ هسته ای دارد از کامپیوتر شخصی برخی از ما نیز ضعیف تر است.

اما فرض کنیم شما در این سیستم تلفنی هم از صندوق صوتی می خواهید استفاده کنید هم کمی ضبط مکالمات و همچنین بحث ارتباطات راه دور را دارید (استفاده از کدک های دارای فشردگی زیاد)، با این اوصاف جدول زیر پیشنهاد می گردد.

 ۵۰ مکالمه همزمان (۸۰ داخلی)

RAM:2GB، HDD:512GB ، or CPU:3.0GHZ DualCoreCorei3

۸۰ مکالمه همزمان (۱۵۰ داخلی)

RAM:4GB، or CPU:2.2GHZ QuadCore  HDD:512GBCorei5

۱۵۰ مکالمه همزمان (حدود ۳۰۰ داخلی)

CPU:Corei7، RAM:8GB، HDD:512GB

قدرت سرورهای در نظر گرفته شده خیال شما را بابت پردازش راحت خواهد کرد.

حرف دوم: سرور استریسک خود را دو تکه کنید.

نگذارید سرور شما خیلی بزرگ شود، ۱۵۰ مکالمه همزمان رقم مناسبی است. اگر قرار شد برای جایی با ۶۰۰ داخلی و ۳۰۰ مکالمه همزمان سیستم تلفنی با استریسک راه اندازی کنید، این کار را با نصب ۲ الستیکس (استریسک) کنار هم انجام دهید، استریسک ها می توانند کنار هم به راحتی و به صورت یکپارچه کار کنند، پروتکل DUNDiاستریسک برای همین منظور طراحی شده است.

حرف سوم: استفاده از هاردهای SSD برای ضبط مکالمات

ضبط مکالمات، بیشترین بار را روی سیستم و پردازنده شما می آورد، در واقع از طرفی ضبط صدا و از طرف دیگر درگیری سیستم با نوشتن روی هارد دیسک باعث مشکلات سیستم با ضبط مکالمه می شود. اگر از هاردهای معمولی استفاده می کنید از ضبط مکالمه بر روی این سیستم استفاده نکنید یا حداقل قول ضبط تمامی مکالمات را به مشتری ندهید، شاید در بهترین حالت شما موفق به ضبط ۳۰ الی ۴۰ مکالمه همزمان بشوید و بیش از این باعث از کار افتادن سیستم شما بشود.

اما راه حل چیست ؟ دو راه رایج وجود دارد: ۱٫ استفاده از هاردهای پر سرعت ۲٫ ضبط مکالمات خارج از سیستم و با شنود شبکه متصل به سرور

راهکار ۱ باز هم پردازش روی سیستم شما می آورد اما بسیار کمتر از حالتی که است که از هارد های معمولی استفاده می کنید، هاردهای SSD برای این کار ایده آل است.

راهکار ۲ دیگر هیچ باری روی سیستم تلفنی شما نیست چون ضبط خارج از سیستم و توسط دستگاه دیگری انجام می شود. این راهکار دو اشکال دارد ۱٫ هزینه نسبتا زیادی ۲٫ معمولا این نرم افزار های یا سخت افزارهای ضبط مکالمه تضمین ۱۰۰%  برای ضبط نمی دهند و ممکن است درصدی از مکالمات را از دست بدهید.

حرف چهارم: استفاده از هارد های SSD برای صندوق صوتی

صندوق صوتی نیز وضعیتی مشابه ضبط مکالمات دارد، اگر سیستمی راه اندازی می کنید که دارای کاربران زیاد و صندوق های صوتی فراوان است استفاده از هاردهای SSD را در الویت قرار دهید.

حرف پنجم: از IPPhone های معتبر استفاده کنید.

IPPhone ها نقش بسیار مهمی در کیفیت صدای شما را دارند، متاسفانه در بازار ما گوشی های بی کیفیت و متفرقه بسیار زیاد یافت می شود و برخی افراد به دلیل نداشتن آگاهی لازم از تبعات استفاده از آنها و فقط به دلیل هزینه پایین، آنها را خریداری می کنند، هرگز یک گوشی بی کیفیت و ارزان نخرید!

حرف ششم: به سافت فون ها (Soft Phone)احترام بگذارید ! (استفاده از کارت صدا)

یک تلفن نرم فزاری یا همان سافت فون تضمین کننده کیفیت صدا نیست و شاید حتی درست است بگوییم این وظیفه سافت فون نیست، اما خوب کمتر کسی را می بینید از یک سافت فون روی کامپیوتر یا لپ تاپ راضی باشد ! این فقط به دلیل کارت صدای ضعیف روی لپ تاپ یا کامپیوتر شماست، دقت کرده اید همین سافت فون روی یک گوشی موبایل خوب که نصب می شود کیفیت عالی دارد؟ این به خاطر وجود چیپ ست های قوی پردازش صدا در گوشی های موبایل است.

راهکار این است که برای کامپیوتر و یا لپ تاپ خود یک کارت صدا بخرید (مثلا برند Creative) این کیفیت صدای سافت فون شما را تضمین می کند، رعایت این نکته بخصوص برای مرکز تماسها که از سافت فون استفاده می کنند، الزامی است.

حرف هفتم: از گیت وی (Gateway)و کارت های شهری معتبر استفاده کنید.

ارتباط با شهری، بخش مهمی از یک سیستم تلفنی ویپ را در بر می گیرد، اینکه کارت استفاده کنید یا گیت وی بستگی به نوع راه اندازی و سناریو شما دارد، اما فراموش نکنید کیفیت پایین ساخت و تجهیزات مورد استفاده در این تجهیزات قطعا در کیفیت صدا، قطعی مکالمه، اکو و بازگشت صدا تاثیر گذارد خواهد بود، برای کارت ۲ برند معتبر وجود دارد دیجیوم و سانگوما. سراغ دیگر برندها بخصوص کارت های بی کیفیت نروید مگر آنکه هزینه بسیار کمی برای راه اندازی دارید، در این صورت باید کیفیت پایین مکالمه را بپذیرید.

در مورد گیت وی نیز یک نکته ساده وجود دارد و آن اجتناب از گیت وی های متفرقه و عمدتا چینی است! گاهی اوقات این گیت وی ها آنقدر شما را دچار مشکل می کنند که شما مبجور می شوید این دستگاه را از پروژه خارج کنید و دوباره برای گیت وی جدید هزینه بپردازید، گیت وی های معتبر فراوانی وجود دارند که اکثرا برند های امریکایی هستند. (دیجیوم و سانگوما، گیت وی نیز دارند که کیفیت عالی دارد و البته در برندهای چینی گیت وی های NewRock دارای کیفیت نسبتا خوبی هستند)

حرف هشتم: از کارت های با اکو کنسلر (Echo Cancler)استفاده کنید.

اگر خطوط شهری زیادی دارید مثلا ۳۲ خط شهری آنالوگ و یا خط شهری E1 و همچنین در نظر دارید از کارت در پروژه استفاده کنید، حتما از کارت های دارای قابلیت اکوکنسلر سخت افزاری استفاده کنید، به دلیل زیر ساخت های ضعیف مخابراتی و دیتا در شبکه داخلی کشور مکالمات بسیاری دارای نوسان، نویز و اکو هستند، ماژول های سخت افزاری اکو کنسلر کمک بسیاری به داشتن یک صدای یکدست می کنند.

حرف نهم: هرگز یک سیستم تلفنی ویپ را بدون VLAN بندی شبکه، راه اندازی نکنید.

سیستم تلفنی ویپ را بدون  VLAN راه اندازی نکنید (سیستم های دارای بیش از ۲۰ داخلی). VLAN یک امکان روی بستر شبکه است که معمولا توسط سوئیچ های Smart ارائه می شود، این امکان باعث بوجود آمدن یک منطقه اختصاصی برای ترافیک تلفنی (ویپ) شبکه شما می شود، بسیاری از مشکلات بوجود آمده در پروژه ها به دلیل اختلالات شبکه داخلی یک مجموعه است پس فراموش نکنید راه اندازی ویپ در یک مجموعه بدون VLAN بندی شبکه دارای ایرادات بسیاری خواهد بود، این نکته را به عنوان قانون در تمامی پروژه ها در نظر بگیرید.

حرف دهم: استریسک هیچ تاثیری در کیفیت صدای شما ندارد !

اگر مهندس نرم افزار باشید تا حد زیادی با خطایابی و الگوریتم های آن آشنا هستید. اما اگر نه ممکن است با کوچکترین مشکل نسبت به نرم افزارهای مورد استفاده دلسرد شوید. لینوکس یا استریسک جزء محبوب ترین نرم افزارهای دنیا هستند، میلیون ها نفر در سراسر دنیا به صورت حرفه ای در حال استفاده از این سیستم ها هستند. پس احتمال وجود برخی ایرادات سطحی در این نرم افزارهای بسیار ضعیف است، وقتی با این تفکر و رعایت نکات بالا یک سیستم تلفنی (ارتباطی) راه اندازی می کنید در صورت بروز مشکل آن را راحت تر خواهید یافت.

استریسک فقط یک برنامه MediaProxy است و کمترین تاثیر را روی کیفیت صدا دارد. وقتی روی کیفیت یا موارد این چنینی به مشکل می خورید سراغ عوامل تاثیر گذار بروید.

کلام آخر: این یک توصیه برای اشخاصی است که می خواهد الستیکس را حرفه ای بیاموزند: به موسسات آموزشی که  امکان برگزاری دوره های رسمی الستیکس هستند، رفته و با حضور در دوره های ویپ از یک طرف الستیکس را حرفه ای بیاموزید و از طرف دیگر مدرک بین المللی ECE را دریافت کنید تا به اعتبار و تخصص خود رسمیت ببخشید.

منبع : ofoghgroup

تفاوت باندهای فرکانسی ۲٫۴ و ۵ گیگاهرتز در ارتباط بی سیم (۸۰۲٫۱۱n)

تفاوت های بسیاری در تکنولوژی ۸۰۲٫۱۱n بین باندهای فرکانسی ۲٫۴ و ۵ گیگاهرتز وجود دارد. ما امروز می خواهیم مهمترین آن ها را با هم بررسی کنیم و در پایان یک جمع بندی داشته باشیم که برای هریک از ما استفاده از ۲٫۴ بهتر است یا ۵٫

Range :
معمولاً در ارتباط بی سیم هرچه فرکانس بیشتر شود، برد کمتر می شود و منطقه محدود تری را تحت پوشش قرار می دهد. مهمترین دلیل این موضوع این است که فرکانس های بالاتر نمی توانند به راحتی از اجسام جامد مانند دیوار عبور کنند. فرکانس های پایین تر اینکار را بهتر انجام می دهند. در نتیجه شما در ۲٫۴ برد بیشتری نسبت به ۵ گیگاهرتز دارید.

Bandwidth (سرعت) :
فرکانس های بالاتر سرعت و پهنای باند بیشتری در انتقال اطلاعات دارند. یعنی شما در فرکانس های بالاتر فایل ها را سریع تر دانلود یا آپلود می کنید. پس برای استفاده از برنامه هایی که پهنای باند بالایی استفاده می کنند مانند Video Streaming باند فرکانسی ۵ بسیار بهتر از ۲٫۴ است و شما پهنای باند بیشتری را در ۵ گیگاهرتز دارید.

Interference (تداخل) :
امروزه اکثر دستگاه ها از باند فرکانسی ۲٫۴ برای ارتباط بی سیم خود استفاده می کنند. در نتیجه شما در مناطق شلوغ مانند آپارتمان ها حتماً Interference بسیار زیادی از دستکاه های دیگر دریافت می کنید. تداخل بیشتر یعنی اختلال در سرعت و حتی در بعضی موارد قطع شدن ارتباط بی سیم شما. دقت کنید فقط Access Point های وایرلس همسایه ها این تداخل را ایجاد نمی کنند بلکه علاوه بر آن ها اکثر دستگاه های بی سیم بسیاری مثل تلفن های بی سیم، مایکرویو ها، مانیتور های کنترل کودک، باز کننده ی درب های پارکینگ ها و … نیز در باند ۲٫۴ کار میکنند.
در باند فرکانسی ۲٫۴ حتی اکثر کانال ها با هم همپوشانی دارند و همانطور که در شکل زیر می بینید تنها سه کانال ۱،۶،۱۱ با هم هیچ تداخلی ندارند.
اما در باند فرکانسی ۵ گیگاهرتز علاوه بر اینکه تعداد دستگاه های استفاده کننده بسیار کمتر از ۲٫۴ می باشد، هیچ تداخلی هم بین کانال های آن وجود ندارد.

2-different-frequency-bands-4-and-5-ghz-wireless-communication-1_Technet24

2-different-frequency-bands-4-and-5-ghz-wireless-communication-2_Technet24

باندهای فرکانسی بهتر :

اما برای شما استفاده از کدام باندهای فرکانسی بهتر است، ۲٫۴ یا ۵ گیگاهرتز؟

اگر سرعت بیشتر برای شما مهم است و از برنامه هایی استفاده می کنید که نیاز به پهنای باند زیادی دارند باند ۵ انتخاب بهتری است.

اگر Range (برد) وایرلس برای شما اهمیت دارد، باند ۲٫۴ انتخاب مناسب تری است.

اگر در جایی زندگی می کنید که به دلیل ازدحام و Interference بسیار زیاد به صورت متناوب دچار مشکلات سرعت و قطعی هستید، باند ۵ انتخاب بهتری برای شماست.

منبع : http://technet24.ir/

انتخاب مناسب: Gateway یا کارت تلفنی

 امروزه شبکه های تلفنی مبتنی بر IP، از طرف مدیران شبکه و IT، شناخته شده اند و در مزایا و امکاناتی که فراهم می کنند، ابهامی وجود ندارد؛ اما راه اندازی و مباحث فنی این تکنولوژی و کاربردی کردن آن، همچنان مدیران را در تصمیم گیری و انتخاب بهترین راه حل به چالش می کشد.

یکی از این مسائل چالش بر انگیز، انتخاب راه حل مناسب برای استفاده ازخطوط PSTN در بستر IP می باشد. در ادامه راه حل های ممکن و مزایا و معایب هر یک را بررسی می کنیم تا شما را در تصمیم گیری هرچه بهتر کمک کنیم.

فرض می کنیم شما قصد راه اندازی سیستم تلفنی مبتنی بر IP یا به عبارت دیگر IP-PBX را دارید. پس از بستر سازی شبکه و مباحث مربوط به انتخاب سرور تلفنی (مبتنی بر استریسک و …) و تجهیزات مورد نیاز کاربران، نوبت به انتخاب واسط ارتباطی با شبکه PSTN می رسد، که ممکن است لینک ارتباطی شما به صورت دیجیتال (PRI/E1) و یا آنالوگ (FXO) باشد. در این مرحله، دو راه حل پیش روی خود دارید: استفاده از یک دستگاه Gateway مجزا و یا نصب کارت آنالوگ و یا دیجیتال بر روی سرور تلفنی.

هر یک از راه حل های فوق نقاط قوت و ضعف هایی دارند، که قصد داریم آن ها را بررسی کنیم. برای این بررسی معیار هایی چون : هزینه، کارایی، پایداری و واسط کاربری را در نظر گرفته ایم.

VoIP-system-white

هزینه :

یکی از پارامتر های مهم که در بررسی اولیه به شدت بر روی تصمیم گیری تاثیر می گذارد، بحث هزینه است. به عبارت دیگر اینکه کدام راه حل هزینه کمتری را در راه اندازی سیستم تلفنی تحمیل کند، نقش مهمی در انتخاب دارد.

قیمت یک کارت تلفنی، بدون در نظر گرفتن قیمت تجهیزات جانبی، خیلی کمتر از دستگاه های گیتوی که شامل یک DSP مجزا، برد های آنالوگ/دیجیتال، پورت شبکه و … هستند، می باشد. البته در صورت استفاده از کارت های تلفنی و نصب آن ها بر روی سرور تلفنی تان، باید هزینه ی خرید یک سرور که از لحاظ پردازشی قوی باشد را نیز به هزینه ها اضافه کنید. پس ممکن است هزینه ی خرید یک گیتوی و PC معمولی جهت راه اندازی سیستم تلفنی، با هزینه ی خرید یک سرور خوب و کارت تلفنی، برابری کند. به عبارت دیگر این معیار می تواند شما را در تصمیم گیری گمراه کند و بهتر است که قبل از هر گونه خرید تجهیزات، یک براورد هزینه انجام دهید.

کارایی :

از لحاظ Performance، به دلیل آن که پردازش مربوط به تبدیل PSTN به IP در دستگاه گیتوی بر روی یک DSP مجزا اجرا می شود و تمام منابع دستگاه، مختص به یک عملکرد خاص می باشند، کارایی بالاتری دارد. هچنین در این تجهیزات، تمام اجزا با یکدیگر به بهترین نحو ممکن، منطبق هستند که این خود باعث افزایش کارایی می شود.

در روش دوم، پردازش مربوط به عملکرد Gateway و همچنین پردازش مربوط به سیستم تلفنی بر روی یک CPU قرار دارند و به دلیل اشتراکی بودن منابع، عملکرد پایین تر است. البته در صورتی که سرور تلفنی از لحاظ پردازشی قوی باشد، می توان بر این ضعف غلبه کرد.

پایداری:

پایداری به کارایی وابسته است. به عبارت دیگر، یک سیستم که کارایی بالایی دارد، احتمال اینکه از لحاظ عملکردی دچار مشکل شود، پایین تر است و در نتیجه پایداری بالایی خواهد داشت.

دستگاه های Gateway به دلیل موارد ذکر شده در قسمت کارایی، پایداری بالایی دارند و مدت زمان بیشتری بدون نیاز به نگهداری، عملکرد خود را حفظ می کنند. در صورتی که سرور به همراه کارت تلفنی، به نگهداری بیشتری نیاز دارد و به عنوان مثال در صورت بروز مشکل در سرور، کل ارتباط تلفنی مختل خواهد شد.

در دستگاه های Gateway ، وابستگی به سرویس تلفنی وجود ندارد. در صورتی که در روش دوم، سرویس تلفنی و سرویس راه انداز کارت به هم مرتبط هستند و ممکن است هر گونه اختلال در سرور، پایداری سیستم را به خطر بیندازد.

واسط کاربری:

دستگاه های Gateway ، اغلب دارای واسط کاربری گرافیکی وب می باشند. از طریق این واسط به راحتی می توان دستگاه را Config کنید. از طریق این واسط می توانید تنظیمات مربوط به پورت های آنالوگ و دیجیتال، نحوه ی مسیر دهی به سیستم تلفنی و غیره را انجام دهید. تنظیمات از طریق واسط وب بسیار ساده تر بوده و می توان گفت به دانش فنی بالایی نیاز ندارد.

انجام تنظیمات مربوط به کارت های تلفنی پیچیده تر بوده و از طریق فایل های Configمربوط به سیستم تلفنی صورت می گیرد. همچنین نباید عملیات نصب کارت، نصب درایور مربوطه بر روی سیستم عامل و تنظیمات مربوط به کارت را فراموش کرد. این نوع تنظیمات به دانش فنی بیشتری نیاز دارد و این ممکن است شما را به تیم پشتیبانی نیازمند کند.

برخی نکات جانبی :

کارت های تلفنی بر روی سرور، قابلیت گسترش را امکان پذیر می کند. به عبارت دیگر در صورت نیاز جهت افزایش ظرفیت، می توانید مجددا کارت اضافه نمایید. در صورتی که Gatewayها ظرفیت های مشخصی دارند.

دستگاه های Gateway به صورت پیش فرض از کدک g729  پشتیبانی می کنند، در صورتی که در صورت استفاده از کارت، باید این کدک را به سیستم تلفنی خود اضافه کنید.

کارت های تلفنی دارای گزینه Echo Canceller به صورت سخت افزاری هستند، در صورتی که تعداد معدودی از گیتوی ها همچون Sangoma دارای Echo Canceller سخت افزاری می باشند و اکثرا به صورت نرم افزاری (G.168)  پیاده سازی می شوند.

همانطور که دیده می شود هر یک از این روش ها، نقاط ضعف و قوت هایی دارند و نیاز است در زمان تصمیم گیری برای انتخاب بهترین روش، یک تعادل میان معیار های فوق در نظر گرفته و سپس اقدام به خرید نمایید. همچنین برخی معیارها برای مدیران IT وزن بیشتری دارند که این خود می تواند نتایج انتخاب ها را از هم متمایز کند.

منبع : ofoghgroup

VOIP چیست؟

VoIP یا انتقال صدا در بستر اینترنت که با نام IP تلفنی نیز از آن یاد می شود، امکان استفاده از اینترنت به منظور مکالمات تلفنی را فراهم می نماید. در مقابل استفاده از خطوط تلفن سنتی،VoIP  از فنآوری دیجیتال استفاده می نماید و نیازمند یک اتصال broadband نظیر DSL است. هم اینک شرکت های متعددی سرویس فوق را در اختیار علاقه مندان قرار می دهند در واقع، با استفاده از فن آوری VoIP صدای انسان توسط بسته های اطلاعاتی IP و از طریق اینترنت ارسال می گردد.    VoIP می تواند به منظور تامین خواسته فوق از سخت افزارهای شتاب دهنده استفاده نماید و یا از آن در یک محیط مبتنی بر کامپیوترهای شخصی استفاده گردد.

 آیا هرگز به این اندیشیده اید که چرا مکالمات تلفنی بین کشورهای دور دست گاهی حتی از مکالمات درون کشوری نیز ارزانتر هستند و کیفیت بالاتری نیز دارند؟ این به خاطر استفاده از فنآوری VoIP است. امروزه فناوری VoIP و یا انتقال صوت بر روی شبکه  ( Voice over IP )، سیستم های تلفنی سنتی را به چالش کشیده است. VoIP نه تنها ارزانتر و پایدار است بلکه امکانات دیگری مانند ترکیب با سرویس های کامپیوتری و اینترنتی دارد. با استفاده از این ویژگی می توان سرویسهایی را خلق کرد که پیاده سازی آنها با مراکز تلفنی سنتی اگر غیر ممکن نباشد،  بسیار دشوار است. سیستم مشاوره تلفنی و یا نظرسنجی تلفنی نمونه ای از این سرویس ها هستند.

شبکه های مخابراتی به عنوان جزء جدایی ناپذیر زندگی امروز بیش ترین سهم را در تبادل اطلاعات و اخبار به عهده دارند. این فنآوری که قدمتی بیش از صد سال دارد، صورت پیشرفته تری به خود گرفته است و خود را با نیازهای جدید تطبیق داده است تا به صورت امروزی درآمده است. امروزه انتقال تماس، کنفرانس های تلفنی، نمایش گر شماره تلفنی و… همه و همه سرویس هایی هستند که از سوی مراکز مخابراتی و بر پایه شبکه های مخابراتی ارایه می شوند. با وجود این، هنوز مشکلات حل نشده بسیاری در شبکه های مخابراتی موجود است که نیاز به بررسی بیش تر دارد. مواردی نظیر هزینه بالای نگهداری این شبکه ها، ارایه ی دشوار سرویس های جدید، هزینه ی بالای نصب و راه اندازی و گسترش شبکه های مخابراتی و ناتوانی در ارائه خدمات خاص از این مشکلات هستند. با مطرح شدن شبکه های کامپیوتری (به خصوص اینترنت) و امکان برقراری ارتباط به صورت سوییچ بین بسته های داده  (Packet Switching) ارسال داده بر روی این شبکه هابه صورت جدی مطرح شد و در تمامی موارد موفقیت آمیز نمود. اگر زمانی دستگاه های فکس و تلکس بر روی شبکه های مخابراتی سنتی متن و تصویر را از جایی به جای دیگر منتقل می کردند، امروزه پست الکترونیکی و پیام های بین کامپیوتری این جایگاه را به دست آورده اند، به نحوی که صورت قدیمی ارسال اطلاعات را تحت شعاع خود قرار داده اند. در جایی که اطلاعات منتقل شده بر روی شبکه های کامپیوتری شکل صوتی به خود بگیرند VOIP (Voice Over IP) مطرح می شود. البته شایان گفتن است که برای داشتن یک ارتباط از نوعVOIP باید شبکه ای بر پایه پروتکل IP داشته باشیم. حال با توجه به اینکه بزرگ ترین شبکه بر پایه VOIP شبکه اینترنت است، به طور معمول از این فنآوری به عنوان منتقل کننده صدا بر روی شبکه اینترنت یاد می شود.

VoIP چگونه کار می‌کند؟

در گذشته ای نه چندان دور، پیشگامان عرصه های علمی به این نتیجه رسیدند که می توان یک سیگنال را به صورت دیجیتال و در یک مسافت طولانی ارسال نمود. بدین منظور می بایست قبل از ارسال سیگنال، آن را با استفاده از یک مبدل آنالوگ به دیجیتال (۱ADC) ، دیجیتال و سپس ارسال و در نقطه پایانی انتقال، با استفاده از یک مبدل دیجیتال به آنالوگ  (DAC9) مجددا آن را به آنالوگ تبدیل نمود. فنآوری VoIP نظیر آنچه اشاره گردید کار می کند. در ابتدا، صدای دیجیتال شده در بسته های اطلاعاتی قرار می گیرد و پس از ارسال در مقصد مجددا به صوت تبدیل می گردد. با ذخیره اطلاعات به فرمت دیجیتال می توان بر روی آنان کنترل بهتری را اعمال نمود. مثلا می توان آنان را فشرده، مسیر آنان را تعیین و یا آنان را به یک فرمت جدید دیگر تبدیل نمود . شبکه های مبتنی بر پروتکل TCP/IP از بسته های اطلاعاتی IP تشکیل می گردند که شامل یک Header  (برای کنترل ارتباطات) و یکPayload به منظور مبادله داده می باشند. فنآوری VoIP از بسته های اطلاعاتی IP به منظور حرکت در شبکه و رسیدن به مقصد نهائی استفاده می نماید.

مزایا و معایب  VoIP

در زمان استفاده از خطوط PSTN ، کاربران عملا هزینه زمان استفاده شده توسط شرکتی که مدیریت خط PSTN را برعهده دارد، پرداخت می نمایند و هر اندازه که بیشتر با تلفن صحبت نمایند هزینه بیشتری را نیز می بایست پرداخت نمایند.علاوه بر این، نمی توان بطور همزمان با بیش از یک شخص گفتگو نمود.در فنآوری VoIP می توان هر زمان و با هر شخص گفتگو نمود. کافی است که در آن مقطع زمانی سایر افرادی که شما می خواهید با آنان گفتگو نمائید نیز به اینترنت متصل شده باشند. مکالمه برقرار شده تازمان دلخواه (مستقل از هزینه های مربوطه) می تواند ادامه یابد. علاوه بر این، می توان در یک زمان با چندین نفر گفتگو نمود. در زمان گفتگو با سایر افراد و بطور همزمان می توان با آنان داده ای (نظیر تصاویر، نمودارها و تصاویر ویدیوئی) را نیز مبادله نمود.اکنون سوالی که مطرح است این است که چرا تاکنون از این فنآوری در ابعاد گسترده ای استفاده نشده است؟

در پاسخ به این سوال لازم است به برخی مسائل حاصل از ائتلاف بین معماری VoIP و اینترنت اشاره گردد. مبادله داده صوتی می بایست به صورت بلادرنگ و بدون توقف انجام گردد و این موضوع با معماری نامتجانس اینترنت که ممکن است از تعدادی روتر (ماشین هائی که مسیریابی بسته های اطلاعاتی را انجام می دهند) به منظور مسیریابی بسته های اطلاعاتی استفاده نماید، همخوانی نداشته و می تواند باعث بروزمسائل خاصی نظیر افزایش زمان RTT (برگرفته از Round Trip Time)گردد. بنابراین، می بایست با اعمال تغییرات لازم و بکارگیری فنآوری های دیگر، زمینه استفاده موثر از فنآوری VoIP  را فراهم نمود. برای آگاهی بهتر و درک بیشتر این مقوله به بررسی مزایا و معایت سرویس های انتقال صدا بر روی بستر اینترنت و مقایسه آن با سیستم سنتی می پردازیم.

download (1)

مزایای سیستم  VoIP

فاکتورهای بسیار زیادی در پاسخ به این سوال که چرا یک راهکار IP PBX می تواند انتخاب مناسبی برای حرفه ها و شرکتهای مختلف باشد وجود دارد، اما موارد زیر ارزش این را دارند که در هنگام خرید یک سیستم تلفنی جدید برای دفترتان و یا جستجو برای کاهش هزینه ها از طریق جایگزین کردن یک سیستم آنالوگ یا دیجیتال قدیمی به خاطر بسپارید.

مهمترین مزیت

مهمترین مزیت فنآوری VoIP مقرون به صرفه بودن آن است. تاکنون سیستم های VoIP  مختلفی طراحی شده است. برخی از این سیستم ها صرفا به شما اجازه خواهند داد که با افرادی ارتباط برقرار نمائید که آنان نیز از سرویس VoIP استفاده می نمایند و در برخی دیگر، امکان ارتباط با هر کاربری که دارای یک دستگاه تلفن می باشد، وجود خواهد داشت. معمولا تماس کامپیوتر با کامپیوترVoIP  رایگان است (صرفنظر از هزینه اولیه نرم افزار و یک آبونمان ثابت). تماسPC  به تلفن معمولا گرانتر و یا بیشتر از تماسPC بهPC است ولی همچنان کمتر از نصف هزینه تماس تلفن با تلفن است. صرفه جویی قابل ملاحظه ای در بعد هزینه های تماس و سخت افزار به خصوص با یک سیستم مدیریت شده اجاره ای لحاظ شده است. صرفه جویی در زمینه سخت افزار با استفاده ازسخت افزار استاندارد کامپیوتر تامین می شود و به دلیل اینکه سخت افزارهای مورد نیاز برای کارتهایPBX سنتی میتواند خیلی گران باشد. دقت کنید که خریدی انجام دهید که از پشتیبانی خوبی برخوردار باشد. از طریق یک سیستم مدیریت شده، هزینه پرداختی شامل پشتیبانی نیز می شود. صرفه جویی در هزینه تماس ها کاملا به مسافت وابسته است. ما برای شرکت هایی که با تماس هاCaller ID می فرستند تماس با کیفیت بالا را پیشنهاد می کنیم در نتیجه مشتریان شما می توانند مجددا تماس بگیرند. در شرکت های چندگانه از آنجا که تماسهای داخلی می تواند با امنیت کامل از بستر اینترنت انجام شود صرفه جویی قابل ملاحظه ای انجام می گیرد. هزینه سرویس VoIP به امکانات ارائه شده توسط شرکت های مربوطه بستگی دارد. به عنوان نمونه، اکثر ارائه دهندگان سرویسVoIP  امکاناتی نظیر call forwarding ، call waiting  و تماس سه طرفه را نیز به مشتریان خود ارائه می نمایند. برخی سرویس های VoIP مبتنی بر کامپیوتر هستند. به عنوان نمونه شما از طریق میکروفن متصل شده به کامپیوتر صحبت خواهید کرد. در محیط های VoIP  مبتنی بر کامپیوتر، امکان استفاده از تمامی ظرفیت عملیاتی و پردازشی کامپیوتر وجود خواهد داشت. به عنوان نمونه، ارسال تصاویر همزمان با صوت، به اشتراک گذاشتن داده و برنامه های مورد نظر با فردی که در حال گفتگو با وی هستید، دور از دسترس نخواهد بود (تحقق مشارکت و همکاری در انجام یک پروژه). اکثر سیستم های VoIP مبتنی بر کامپیوتر، امکان برقراری تماس چندین کاربر با یکدیگر را به صورت یک کنفرانس فراهم می نماید.

قابلیت انعطاف

در PBX سنتی به ازای هزینه ای که می پردازید، خدمات دریافت می کنید. اگر در آینده بخواهید سرویس هایی نظیر ارسال تماس یا حتی کاربران بیشتر را به سیستم خود اضافه کنید، هزینه آن می تواند مبلغ قابل توجهی باشد. با سیستم PBX ، ما اعمال تغییرات را که عموما بر رویGUI  انجام می شوند و نتیجتا ارزان و سریع می باشند، پیشنهاد می کنیم. افزودن کارایی نظیر کلیک کردن برای گرفتن تماس یا یک سیستم IVR (پاسخگوی جامع به این منظور که فشردن عدد ۲ارتباط با بخش فروش، عدد ۱ ارتباط با یک نماینده، عدد ۹ برای گذاشتن پیام و غیره) مسلما نیاز به برنامه نویسی دارد و درمورد یک سیستم IVR ، ضبط تماس (ما برای تعدادی از زبانها از جمله انگلیسی و ژاپنی سیستم های ضبط تماس پیشرفته را توصیه می کنیم) باز هم هزینه ها به گرانی سیستم PBX سنتی نیست. تماس های تلفنی به آسانی می توانند به سمت کارکنان دیگر یا یک تلفن همراه (تلفن های معمولی) و صندوق پست صوتی که بعدا میتوانند از طریق email فرستاده و به صورت online خوانده شوند مسیریابی شوند، بنابراین در این روش قابلیت انعطاف پذیری ذاتی بالایی وجود دارد که از طریق آن، تماس ها کنترل می شوند .

عدم انحصار به یک سازنده

سیستم های PBX برمبنای پروتکل SIP بوده و با توجه به استاندارد و پر کاربرد بودن این پروتکل مشتریان می توانند برای کاهش هزینه تجهیزات فروشندگان دیگر با هم ترکیب کرده و مطابقت دهند. همچنین این سیستم به مشتریان امکان لذت از خرید همراه با پشتیبانی، که همواره آرزوی آن را دارند می دهد.

یکپارچگی

یکپارچگی با ویدئو، داده و سرویس هایی نظیر:  Skype  و Gmail  استفاده از یک سیستم تلفنی VoIP امکان امر یکپارچگی با سیستم های کنفرانس ویدئویی نظیر آنچه توسط شرکت های Polycom ،Cisco  یا Tandberg ارائه می شوند را فراهم می کند. همچنین امکان یکپارچه سازی داده ها داخل سیستم تلفن وجود دارد. مانند سیستم های اعلام هشدار بر مبنای تلفن یا بخشی ازیک برنامه واکنش به تهدیداتی که متوجه نرم افزار یا سخت افزار هستند. هم اکنون سرویسهای VoIP پیاده سازی شده توانایی ارتباط با سیستمهای صوتی و ویدئویی دیگر نظیر Skype یا سرویس پیام رسان Google را به خوبی دارا می باشند. به این معنی که یک کاربر سیستم VoIP به آسانی می تواند با کاربران Skype یاGoogle Talk ارتباط برقرار نماید.

قابلیت حمل

برخلاف سیستم تلفن سنتی، سیستم های VoIP قابل حمل هستند. بنابراین امکان بودن در هر مکانی و تلفن کردن از طریق تلفن VoIP با شماره گیری از داخلی خودتان در هر شهر یا کشور و تنها با اتصال به شبکه اینترنت وجود دارد.مشتریان شما هم می توانند به گرفتن شماره شرکت و داخلی شما با شما تماس بگیرند و بدون اینکه متوجه شوند که هم اکنون شما در شرکت هستید یا خیر!برای استفاده از قابلیت حمل تلفن های VoIP (در دسترس بودن دائم) ضرورتی به استفاده از تلفن های VoIP نخواهد بود. برخی ارائه دهندگان سرویس VoIP مبتنی بر کامپیوتر به کاربران خود یک سرویس مبتنی بر وب را ارائه می نمایند. با استفاده از اینترفیس فوق ، مشتریان می توانند از هر مکانی به آن login نمایند. در چنین مواردی لازم است که حتما از یک اتصال broadband استفاده گردد. در صورتی که سازمانی دارای کارمندی است که بطور دائم در مسافرت و ماموریت است و لازم است که بطور مرتب با سازمان خود تماس بگیرد (خصوصا در جاده و یا مکان هائی خاص)، سرویس VoIP به راحتی یک تماس تلفنی نخواهد بود.

سادگی

سادگی استفاده از سرویس نیز یکی دیگر از مهمترین مزایای تلفن های VoIP محسوب می گردد. برقراری تماس از طریق یک تلفن VoIP به سادگی استفاده از یک تلفن معمولی است.

معایب سیستم  VoIP

قطع برق

برخلاف تلفن های سنتی، یک سیستم VoIP ) مبتنی بر کامپیوتر و یا یک تلفنVoIP ( در زمان قطع جریان برق غیرقابل استفاده خواهد بود. در صورت قطع جریان برق امکان استفاده از تلفن های قدیمی وجود خواهد داشت چراکه شرکت های مخابراتی، الکتریسیته را بر روی خطوط تلفن ارسال می نمایند. از الکتریسیته فوق به عنوان منبع تامین انرژی تلفن ها استفاده می گردد (تلفن های Cordless استثناء هستند). بدین ترتیب، حتی در صورت قطع جریان برق، تلفن معمولا فعال و قابل استفاده خواهد بود چرا که برق تلفن از یک منبع دیگر تامین می گردد. یک تلفن VoIP و یا یک سیستم VoIP مبتنی بر کامپیوتربه منظور انجام وظایف و عملکرد صحیح خود نیازمند استفاده از منابع تامین انرژی (برق) خارجی و اینترنت است.  بنابراین در صورت قطع جریان برق و یا ارتباط اینترنت، امکان استفاده از سرویسVoIP  وجود نخواهد داشت. یک راه حل برای این مشکل استفاده از باطری پشتیبان یا ژنراتورهای برق برای تامین الکتریسیته است.

سرویس های اضطراری ۱۱۰ و ۱۱۹

جنبه دیگر قابلیت حمل این است که اگر تمام سیستم بر مبنای IP باشد سرویس های اضطراری و فوری نخواهند توانست به طور اتوماتیک محل تماس های فوری را تعیین کنند، این سرویس هم اکنون در کشورهای اروپایی پیاده سازی شده اما در ایران این سرویس وجود ندارد.

هزینه بالاتر دستگاه تلفن

از آنجا که IP Phones به پردازنده خودشان نیاز دارند، گرانتر از تلفن های آنالوگ سنتی هستند. این هزینه با هزینه سخت افزار PBX که در مقایسه با تلفن های سنتی کاهش یافته، جبران می شود. در عمل هزینه راه اندازی یک سرویسVoIP  در صورت استفاده از تلفنهای IP به مراتب گرانتر می باشد. اما راه اندازی مرکز تلفن IP هزینه کمتری نسبت به مرکز تلفن سنتی دارد.

مباحث شبکه

بدون یک شبکه باثبات، سیستم های تلفنی برمبنای IP به خوبی عمل نمی کنند، ما ترجیحا استفاده از سیم کشی مجزا را به جای تلفن های زنجیره ای پیشنهاد می کنیم. zone های دیگر در شبکه می توانند از طریق پیکربندی و تنظیمات Router  به خصوص NAT و تنظیمات ACL  بازبینی و کنترل از راه دور محافظت شوند.

کیفیت صوت

شاید عده ای از خوانندگان با این نظر موافق نباشند و عنوان نمایند که با پهنای باند معقول و تجهیزات مناسب، می توان کیفیت صدا را بهبود و به یک سطح قابل قبول رساند. در دنیای واقعی شرایط بگونه ای دیگر است و هیچگونه تضمینی وجود نخواهد داشت که کیفیت صدا مطلوب و قابل قبول باشد. پارامترها و یا دلایل متعددی می تواند در کاهش کیفیت صوت تاثیرگذار باشند.  اولین و در عین حال مهمترین دلیل به نحوه کارکرد VoIP برمی گردد. قبلا اشاره شد که، VoIP  از کلمات Voice Over IP  گرفته شده است و لازم است به منظور آشنائی با نحوه عملکرد این فنآوری، با نحوه کار یک شبکه IP به منظور مبادله داده بیشتر آشنا شویم. زمانی که یک فایل از نقطه A به نقطه B و بر روی یک شبکه IP  ارسال می گردد، فایل مورد نظر به مجموعه ای از بسته های اطلاعاتی و یا همان Packets تقسیم می گردد. در ادامه بسته های اطلاعاتی بر اساس یک اولویت و با یک نظم و ترتیب خاص ارسال می گردند. با توجه به ماهیت توزیع شده اینترنت، بسته های اطلاعاتی ممکن است با همان اولویتی که در مبداء ارسال می گردند، به مقصد نرسند (اولویت ارسال و دریافت متفاوت باشد). در زمان ارسال داده، وضعیت فوق مشکل خاصی را ایجاد نخواهد کرد، چرا که دریافت کننده قادر به استفاده از شماره عددی نسبت داده شده به بسته اطلاعاتی است تا به کمک آن بتواند جایگاه بسته دریافتی را بین تمامی بسته های اطلاعاتی مشخص و فرآیند بازسازی داده ارسالی انجام شود. فنآوری VoIP ، صوت را به داده دیجیتال تبدیل و پس از قرار دادن در بسته های اطلاعاتی آنها را از طریق اینترنت ارسال می نماید. همانند سایر نوع های داده، بسته های اطلاعاتی فوق ممکن است با همان اولویتی که ارسال شده اند به مقصد نرسند. سیستم VoIP دریافت کننده قادر به بازسازی مجدد بسته های اطلاعاتی صرفنظر از اولویت دریافت آنها می باشد. ماهیت تبدیل صوت به صورت بلادرنگ است و این بدان معنی است که در صورتی که بسته های اطلاعاتی با اولویت ارسال در مقصد دریافت نشوند، در زمان بازسازی مجدد داده (تبدیل داده دیجیتال به صوت) سکوت را شاهد خواهیم بود.

تاخیر

تاخیر ممکن است باعث بروز مسائل جدی در سیستم های VoIP گردد. داده می بایست با سرعت کافی برای دریافت کننده ارسال تا وی بتواند پس از دریافت و بدون وجود یک تاخیر محسوس آنها را مجددا بازسازی نماید. ضعف و با بروز مشکل در پهنای باند می تواند مسائلی همچون تاخیر در ارسال داده را برای سیستم هایVoIP  به دنبال داشته باشد. تولیدکنندگان تجهیزات VoIP سعی می کنند محصولاتی را تولید نمایند که به پهنای باند کمتری نیاز داشته باشند. بدین منظور استفاده از الگوریتم های فشرده سازی در کانون توجه قرار دارد. تا کنون الگوریتم های فشرده سازی مختلفی طراحی و پیاده سازی شده است که هر یک از آنها دارای مزایا و محدودیت های مختص به خود می باشند.

سازگاری

یکی دیگر از محدودیت های فنآوری VoIP ، سازگاری است. استفاده از سیستم VoIP  در مواردی که دو سر نقطه تماس را PC تشکیل می دهد از یک استاندارد جامع تبعیت نمی نماید. برخی از سیستم های VoIP اختصاصی بوده و صرفا امکان تماس با سایر افرادی را فراهم می نماید که از نرم افزار مشابه استفاده می نمایند. البته باید در نظر داشت که این محدودیت یک نفطه ضعف محسوب نمی شود چرا که در ارتباطات و برقراری ارتباط همیشه اصل بر رعایت استانداردها و پروتکلهاست.

فشرده سازی و زمان

فشرده سازی و برگرداندن داده به حالت اولیه، زمان پردازش مختص به خود را خواهد داشت. علاوه بر این، فشرده سازی افت کیفیت صدا را به دنبال خواهد داشت. برخی از الگوریتم های فشرده سازی مسائل خاصی نظیر اکو صدا را ایجاد خواهند کرد. البته، امکان فیلتر نمودن اکو ایجاد شده وجود خواهد داشت ولی انجام این کار زمان بیشتری را از پردازنده خواهد گرفت.  فشرده سازی و فیلترینگ داده موضوعی بمراتب از یک مسئله عادی برای سیستم های VoIP مبتنی بر کامپیوتر نسبت به تلفن های VoIP می باشند. تلفن های VoIP فیلترینگ و فشرده سازی مورد نیاز را در سطح سخت افزار انجام می دهند. بدین ترتیب نگران پردازش انجام شده توسط اینگونه تلفن ها نخواهیم بود. بدیهی است که قیمت تلفن های VoIP از تلفن های معمولی گرانتر باشد .

وابستگی

در صورت استفاده از یک سیستم VoIP مبتنی بر کامپیوتر، به منظور برقراری تماس، به خود کامپیوتر نیز وابسته خواهیم شد. چرا که در ابتدا لازم است تا کامپیوتر روشن و پس از فعال شدن سیستم عامل مربوطه و نرم افزارهای مورد نیاز امکان برقراری تماس فراهم شود.

منبع : ofoghgroup