Partition چیست و چرا هارد دیسک را پارتیشن بندی میکنیم

Partition چیست و چرا هارد دیسک را پارتیشن بندی میکنیم

Partition چیست و چرا هارد دیسک را پارتیشن بندی میکنیم

Partition به فارسی یعنی “دیواره”، “تفکیک کردن”، “افراز کردن” و … است. پارتیشن را میتوانید طبقاتی از یک آپارتمان (هارد دیسک)، در نظر بگیرید. پارتیشن در واقع یک تقسیم بندی منطقی از کل هارد دیسک مان می باشد. وقتی هارد دیسک را به کامپیوتر ویندوزی وصل می کنید، بصورت پیش فرض سیستم عامل ویندوز یک پارتیشن به نام C، برایش در نظر می گیرد. وقتی شما هارد دیسک را به پارتیشن های مجزایی تقسیم بندی میکنید، مثل این می ماند که شما چند هارد دیسک به سیستم وصل کرده اید. برخی از اصطلاحات در کنار Partition عنوان می شوند: مانند Active Partition ،Primary Partition ،Extended Partition و Logical Partition که درباره هر کدام در ادامه توضیح می دهیم.

در سیستم عامل های ویندوزی معمولا به پارتیشن لقب Drive (درایو)، هم می دهند مثلا درایو C، درایو D و … . به حروف الفبایی که همراه با درایو می آیند در اصطلاح Drive Letter میگویند. شما به راحتی از طریق کنسول مدیریتی Disk Management، ویندوز می توانید هارد دیسک تان را پارتیشن بندی کنید. در کنسول مدیریتی Disk Management ویندوز نمی توانید حجم پارتیشن خود را افزایش یا کاهش دهید، (مگر در موارد خاص)، ولی با نرم افزار های ۳rd Party مثل MiniTool Partition Wizard و EaseUS Partition Master، که ابزارهایی کاملا رایگان هستند به راحتی می توانید کارهای مربوط به پارتیشن ها را انجام دهید.

هدف از پارتیشن بندی هارد دیسک چیست؟

پارتیشن بندی هارد دیسک دلایل مختلفی می تواند داشته باشد اما یک هارد دیسک، حداقل باید یک پارتیشن داشته باشد. دلیل آن هم همانطور که حدس میزنید برای قرار گرفتن سیستم عامل و مخلفات فایل های آن درون پارتیشن است. برای مثال هنگامی که سیستم عامل ویندوز را نصب می کنید، بخشی از فرآیند نصب به اختصاص دادن پارتیشن اختصاص می یابد. در سیستم عامل ویندوز، Primary Partition یا پارتیشن اصلی یا اولی به نام درایو C شناخته میشود. علاوه بر درایو C، در حین پروسه نصب سیستم عامل ویندوز، سیستم عامل ویندوز پارتیشن های دیگر را هم به ترتیب حروف الفبا ایجاد می کند. مثلا پارتیشن دوم می شود درایو D و بعدی می شود درایو E و به همین ترتیب.
در ویندوز ۱۰ پارتیشنی به نام Recovery Partition داریم که مجموعه ای از ابزار ها که به Advanced Startup Options، نیز معروف است با استفاده از این پارتیشن در مواقعی که برای درایو C تان مشکلی بوجود بیاید می توانید مشکلاتش را رفع کنید.

دلیل دیگر استفاده از پارتیشن های متعدد، نصب کردن سیستم عامل های مختلف در همان هارد دیسک می باشد. که به شما امکان می دهد، تا سیستم عامل مورد نظر خود را برای بارگذاری شدن انتخاب کنید، که در اصطلاح dual booting هم می گویند. شما ممکن است یک سیستم عامل لینوکس، یک سیستم عامل ویندوز ۱۰ و یک سیستم عامل ویندوز ۸٫۱ را بر روی هارد دیسک تان نصب کنید. پس وجود چندین پارتیشن در این مواقع به کمک ما می آید. در این حین شما دیگر نیاز به استفاده از هارد دیسک های مختلف، برای نصب چند سیستم عامل نخواهید داشت.
استفاده از پارتیشن های متعدد شاید بتواند ما را در امر سازمان دهی و مدیریت راحت تر فایل ها نیز کمک کند. مثلا شما می خواهید موزیک ها، ویدئو ها، عکس ها، و اپلیکیشن هایتان را در پارتیشن های جداگانه ای ذخیره کنید و یا همانند این ها. مثال دیگری که می توان از مفید بودن استفاده از پارتیشن های چندگانه زد این است که شما میخواهید تمام فایل ها و فولدرهایی که در شبکه به اشتراک می گذارید را در یک پارتیشن جداگانه قرار دهید تا راحت تر بتوانید به آنها دسترسی بیابید و آنها را مدیریت کنید.

هدف از پارتیشن بندی هارد دیسک چیست

هدف از پارتیشن بندی هارد دیسک چیست

هر پارتیشنی که درونش سیستم عامل نصب شده باشد به primary partition معروف است. اگر هارد دیسک تان را با MBR فرمت کرده باشید در کل هارد دیسک تان تنها می توانید ۴ عدد Primary partition داشته باشید و به همین ترتیب شما قادر به نصب ۴ عدد سیستم عامل در هارد دیسک تان خواهید بود.
به این نکته مهم توجه کنید که شما در آن واحد تنها یک پارتیشن اکتیو میتوانید داشته باشید، به این معنی که اگر در چند پارتیشن جداگانه سیستم عامل نصب شده داشته باشد تنها یکی را می توانید به عنوان سیستم عامل پیشفرض در هنگام مشاهده صفحه boot menu (همان صفحه ای که سیستم عامل تان را برای بارگذاری شدن انتخاب میکنید). در نظر بگیرید که به این پارتیشن که سیستم عامل پیشفرض انتخابی تان برای بوت شدن است active partition می گویند.

 تنها یکی از ۴ پارتیشن Primary می تواند به عنوان extended partition، در نظر گرفته شود. به این معنی که کامپیوتر میتواند یا ۴ پارتیشن Primary داشته باشد و یا ۳ عدد primary partitions به اضافه یک عدد extended partition داشته باشد. extended partition به تنهایی نمی تواند داده ها را در خود ذخیره کند. در عوض extended partition، مانند یک container، یا محفظه ظرف است که مجموعه ای از پارتیشن ها را که در اصطلاح به آن logical partitions می گوییم را شامل می شود.
برای یک دیسک حافظه محدودیتی در دارا بودن تعداد logical partitions وجود ندارد. بلکه به شرایط و نحوه مدیریت و سازمان دهی اطلاعات شما بستگی دارد که به چه تعدادی logical partitions بسازید.
برای مثال یک هارد دیسک به طور معمول یک primary partition و یک عدد active partition و تعدادی logical partitions را دارا می باشد. می توان گفت که پارتیشن هایی که برایمان ملموس ترند عبارتند از primary partition و logical partition.

پارتیشن ها در چه صورتی قابل استفاده هستند؟

پارتیشن ها برای اینکه قابل استفاده و بهره برداری باشند، باید Format شوند و فایل سیستم برایشان ایجاد شود. در سیستم عامل های ویندوزی برای استفاده از پارتیشن می بایست یک drive letter، به آن اختصاص داد (خب این دیگر به ساختار اصلی سیستم عامل ویندوز برمیگردد). به زبان ساده drive letter به این منظور در سیستم عامل ویندوز وجود دارد که ما راحت تر بتوانیم پارتیشن ها را از یکدیگر تمایز داده و در کار کردن با آنها دچار مشکل نشویم. پارتیشن ها قابلیت این را دارند که رمزنگاری و مخفی شوند.

منبع:Itpro.ir